0730, clinique d´espérance, Cluses. Een deur gaat open, het licht floept aan, en een zuster komt binnen lopen met een groot plateau in haar handen. Och ja da´s waar, denk ik bij mezelf, ik lig voor pampes in een ziekenhuis. Niet schrikken hoor, dit was een gepland bezoek. En ach, kijk nou, de ontbijtjes zijn hier evenredig klein met de grootte van de plateau´s waarop ze geserveerd worden. Wat goed van me dat ik een zak boterhammen in m´n nachtkastje heb liggen.

1200, clinique d´espérance, Cluses. De dag is lang. Nu al. Echt veel kan ik niet doen. Ik moet de restverschijnselen van de verdoving uitzitten, de verdoving die me gisteren een groot deel van de dag heeft doen missen. Maar goed ook, want ziekenhuizen, operaties en dergelijken, dat is niet mijn sport. Dus ik lig, ik zit, ik lees, ik kijk herhalingen van McGyver op te televisie. Vermoeiend hoor, niets doen.

1600, clinique d´espérance, Cluses. Dr Douge, de specialist die gisteren bij mij een stuk speekselklier heeft weggehaald, komt mij even updaten. Hij is erg tevreden over de operatie, en verzekert me dat de verdachte bobbel die in de klier verstopt zat, geen reden is voor verdere ongerustheid. Ik vertel hem dat ik mijzelf inderdaad wat te jong acht voor tumor achtige wildgroeigrappen, maar hij vindt van niet. Kennelijk zijn er veel jonge mensen die slechter af zijn dan ik.  

2000, clinique d´espérance, Cluses. De verdoving van gisteren doet zich nog steeds voelen, en ik blijf de rest van de dag dus redelijk in de buurt van m´n bed. Grappig trouwens, hoe, bijvoorbeeld na een maaltijd, je merkt dat je lichaam zich even alleen op het verteren moet concentreren, en minder bloed beschikbaar heeft voor andere lichaamsfunties. Nog even rustig aan dus maar.

Oh oh.´the last of the dragons´ een film met Dolf Lundgren op tv. Nou ja, dat kost in elk geval niet te veel herseninzet om te volgen.

klimweer: bewolkt, fris, en af en toe de zon die doorbreekt: prachtig sportklimweer

Welkom op vrijdag 30 september