0800, thuis, Chamonix. Verdorie! Het wordt elke dag mooier weer, en uitgerekend nu ga ik een weekend naar de Lage Landen. Nou ja, tas inpakken dan maar, en niet vergeten zometeen nog even netjes een training af te maken.

1300, gymnase de l'EMHM, Chamonix. Dat was een moeilijk trainingsrondje vandaag! Het is nu al de vijfde hersteltraining in 3 dagen, en ondanks dat ik weet dat het erg verstanding is, blijft dit een domvervelende klus. Het is een langdradige manier van klimmen, met een onaangenaam gevoel in de onderarmen. Het is geen intense verzuring, maar meer van een kwijnende, knagende aard. Brrr. En dan m'n handen en vingers, waarvan de huid losjes om de spieren lijkt te gaan zitten. Ik ben blij dat ik er van af ben; even twee dagen niets, dan twee dagen weer echte rots aan de vingers.

1800, station Cornavin, Genève. Na me te hebben verbaasd over het opmerkelijk goede openbaar vervoer hier in de stad, dat gratis lijkt te worden aangeboden, stap ik uit op het hoofdstation, recht voor een batterij kaartjesautomaten. Ahum, zo moet dat dus.. In afwachting van een vliegtuig, morgenvroeg, ga ik dan nu Genève nog maar eens in. Ik dump de rugzakken in een kluisje, en ga dan op pad. Ik laat me leiden door de grote straten en lanen van deze stad die werkelijk waar alles lijkt te hebben dat ik niet nodig heb: glimmende auto's, fancy kleding en onbetaalbare horloges. En waarom hier?!

2300, aeroport, Genève. Met het vliegverkeer dat langzaam in intensiteit af neemt, loopt ook de vertrekhal van het vliegveld steeds verder leeg. Dat is mooi, want dan kan ik tenminste ergens ongestoord gaan tukken. Ik hoef niet lang rond te kijken om een plekje te spotten; in een verbindingshalletje tussen twee vertrekhallen in is het erg rustig. Ik rol dus een bivakzak uit, frommel m'n matje er in en zet de wekker op 5 uur. Zo, nog even de klep dicht tegen het tl-licht, en tukken maar.

klimweer: tot aan het weekend mooi en stabiel nazomer weer in Chamonix.

Welkom op woensdag 21 september