0830, Wilou´s, Rumilly. Ik kom het huis weer binnen, 4 baguettes onder m´n arm. Lopend door de gang passeer ik de slaapkamer van Wilou, waar nog weinig actie te ontwaren valt. In de keuken is het drukker: Manu is al bezig om een pot koffie te zetten. Ik plof neer op een stoel tegen over hem, gris de pot nutella van het aanrecht af, en breek een stuk baguette. Zo, laten we eens ontbijten gaan, dan komen die andere luilakkies er van zelf wel bij.

1300, Balme, Yenne. Niet dat ik speciaal haast heb of zo, want ik ga immers niet klimmen. Ik ben dit weekend met Manu, Wilou en Fred meegegaan voor de fun. Het is gezellig zo, hun een beetje te zekeren, en een beetje te ouwehoeren. Daarbij heb ik stiekum nog wat werk te doen, want voor publicatie van een artikel over dit klimgebied ontbeert het nog twee goede foto´s. Die hoop ik dit weekend dus te kunnen gaan maken.

1700, Balme, Yenne. Brrr, het is verdomd koud vandaag. Er waait een strak briesje door de vallei, over de Rhône die vlak achter ons langs stroomt. Voor de anderen is het zo´n punt niet; die blijven al klimmend wel op temperatuur. Maar zelfs in m´n donsjack voel ik de kou overal binnen dringen, en m´n vingers verstrammen. Nou potverdikkies, ik ben geloof ik nog niet aan het najaar toe..

2100, Wilou´s, Rumilly. Nadat Wilou heeft gedemonstreerd dat zijn moeders recept nog niet is overgedragen van moeder tot zoon, zitten we even later -met gevulde buiken, dat wel- op de bank voor de televisie. De afgepijgerde armpjes en afgekoelde lichamen rusten op de bank en leuningen, en maken zich op voor een tweede beuk-dag in Balme de Yenne, morgen. Eerst maar eens kijken of het ons lukt om nu de film spiderman2 uit te zitten. Het schijnt nogal een tienerfilm te zijn.

(ja, dat was het inderdaad)

klimweer: winderig, later in de week stabiel en rustiger weer in het massief. Maak eenvoudige alpiene tochten, of ga sportklimmen in het dal.

Welkom op zaterdag 17 september