0900, Wilou´s, Rumilly. Wat een lekker begin van het ´weekend´ zo. Ik kom het huis weer binnen wandelen, vers brood onder m´n arm. Manu, Fred en William zijn net bezig om koffie in te schenken en een pot nutella aan te breken. Manu moppert dat hij veels te dik is geworden, en wij grissen daarop de pot voor z´n neus weg. "Te veel suikers Manu. Eet jij deze week maar droog brood!"

1200, Balme de Yenne, Yenne. Na het opwarmen in de weinige routes die daarvoor geschikt zijn, werpen we ons in het ruime aanbod van dikke zevens en kleine achten. Terwijl ik in een 7c+, Les Haricots, maar blijf vallen in wat achteraf de blok-pas blijkt te zijn, hoor ik Manu even verderop brommen dat het niet lukt vandaag. "Allé dikzak!" roepen we naar boven..

1500, Balme de Yenne, Yenne. Remy is ons vanuit Lyon komen vergezellen. Als hij zijn tas neer gooit zien we pas dat de spullen nat zijn, ten teken dat het buiten de beschutting van deze wand flink aan het regenen is. Daar hebben we de hele dag niets van gemerkt! Remy begint zich op te warmen, Manu stapt weer eens in zijn 8a project, en ik stap weer in de mijne. Het zal de laatste poging worden voor vandaag, want ik merk dat de vingertoppen al weer aardig kaal beginnen te worden. Morgen dan nog eens een paar goede pogingen doen.

2000, Chinees, Rumilly. Op voorstel van Wilou zitten we een paar uur later onbeperkt te Chinezen. Terwijl Manu zich afvraagt of het wel een goed idee is, schep ik al weer een volgend bord vol met mager vlees in scherpe saus. Of ik het voor morgenvroeg allemaal verteerd ga krijgen? Eh shit, ik denk het niet nee..

klimweer: plensbuien. Sportklimmen in beschutte gebieden dus

Welkom op zaterdag 10 september