1315, station SNCF, Chamonix.Wachten. Behoorlijk veel wachten. Het kan maar één ding betekenen: ik ben onderweg, en ik gebruik openbaar vervoer. Ik ga een poging doen om zonder veel ergernissen me te laten vervoeren van Chamonix naar Eindhoven, uitkijkend naar een lang weekend nietsnutten en op m´n kont zitten. Welnu, dat kontzitten is hiermee dus al begonnen. Een boek franse grammatica, en het zicht op een jolie française aan de andere kant van de bus, maken het zitten wat aangenamer.

1800, vliegveld Genève, Genève. Het duurt niet lang, of ik vind waar ik naar op zoek ben. Slenterend langs de juweliers, horlogerieen, chocolaterieen en electronica vakhandels in de tax free zone, bevindt zich aan het einde van de gangpartij het enige dat echt relevant is op een vliegveld. Mijn inziens althans.. Bij de jongens van de sandwichshop neem ik een kop koffie uit een polystyrene beker, en loop met m´n andere nieuwe aanwinst, een één of andere policier over een wereldwijde complot theorie, naar de vertrekhal om een paar hoofdstukken te gaan verslinden.

2045, Schiphol, Amsterdam. Business as usual. Lange gangen, lang wachten op de bagage, nog langer wachten op de trein. Zouden er in de Schipholtunnel bladeren op de rails liggen? Hebben de broeierige temperaturen wellicht spoorwegovergangen doen dichtsmelten? Zijn overspannen conducteurs wellicht mens-erger-je-niet met het sein netwerk aan het spelen? Ondanks alle vertragingen begint het me te dagen dat het me wellicht toch lukken gaat om ergens aan te komen vandaag. Un Miracle! Snel maar eens bellen gaan dan, om te kijken of iemand me tegen middernacht nog van een station oppikken wil. Station Eindhoven, zouden we dat halen?

klimweer: zo onvoorspelbaar als de dienstregeling van de NS

Welkom op donderdag 18 augustus