0930, thuis, Chamonix. Terwijl buiten op de parkeerplaats Gabriel al zijn auto aan het ondersteboven keren is, doe ik op datzelfde moment hetzelfde in m´n kamer. We pakken onze grootste rugzakken, laden ze vol met klim- en bivakmateriaal, en zuchten dat er ook nog voor 4 dagen eten bij gaat moeten. Nou ja, dat zien we zometeen wel. Eerste nog maar eens een weer-check in het centrum, en een toegangsnummer voor de kabelbaan bemachtigen.

1215, Aiguille du Midi, Chamonix. Lekker gemakkelijk toch zo, dat kabelbaan alpinisme. Brengt de ene lift ons in het hart van het Mont Blanc massief, brengt een tweede ons naar de andere kant ervan. Zonder een greintje inspanning staan we zo dus op de Col du Geant, een uurtje lopen verwijderd van de door ons beoogde bivakplek. En wat voor een bivakplek: pal onderaan de wand van de prachtige, 500 meter hoge granietpilaar van de Grand Capucin.

1600, Pilier Rouge, Petit Clocher. Ondanks het feit dat we ons op 3300 meter hoogte bevinden, is het in de gletscherkom en hitte van jewelste. Dichter bij de rots aangekomen is dat al een stuk aangenamer, en dankbaar nestelen Gäbu en ik ons met ons klimmateriaal op een rotsrichel onder aan de Petit Clocher. Gezegend dat middels het kabelbaan alpinisme we deze middag nog klimmen kunnen, beginnen we aan de eerste lengte van Pilier Rouge, 250m VII+ E3.

2000, bivak combe de Maudit, Chamonix. Blauwbekkend komen we binnen in het door ons ingerichte bivakplaatsje. Donsjack aan! Zo heet als het vanmiddag was, zo hard lijkt het nu opeens te vriezen. Klimmend in de route koelden we met het verdwijnen van de zon dan ook in een mum van tijd af. En dan dat opstekende windje.. Ik hoopte eigenlijk op 4 dagen zonoveroten graniet klimmen. Niet op blauw aanlopende lippen!

klimweer: de voorspellingen zijn tegenwoordig onvoorspelbaar

Welkom op vrijdag 12 augustus