1200, thuis, Chamonix. Guillaume aan de lijn: " Ik ben over een uurtje bij je, pik ik je op" Mooi, dan ga ik in de tuin nog even wakker worden, een boekje lezen en een bruin tintje pakken. Geen slecht begin van je 30e levensjaar wat? Helemáál geen slecht begin, zo bedenk ik me plots. Tel maar na: 30 jaar geleefd, 15 jaar geklommen, waarvan de laatste 5 intensief, en dan nu nog 60 jaren op deze wijze te gaan. Wow. Ik kijk nu al uit naar het moment dat ik op 80 jarige leeftijd nog in overhangende crack climbs aan het voorklimmen ben. Iets in me zegt dat het me lukken gaat.

1500, secteur Sanguine, Gietroz. Stom! Kom ik net onder de rust, halverwege de route, uit een 7b zetten. Ik heb me ook niet goed opgewarmd ook eigenlijk. God staft onmiddelijk, zeggen ze.. Nieuwe poging dan, in een 7c+. Het eerste deel gaat soepel, en ik vraag me af of ik dit beestje on-sight uitklimmen kan. Mooi cadeautje.. Ik ben halverwege, en ik neem nu gehoorzaam rust op een plek waar dat kan. Drie passen later ben ik echter zo onbehoorlijk hard aan de greepjes aan het knijpen dat ik krachten verspil en de passen onder de ketting niet meer kan maken.

2000, secteur La Gorge, Gietroz. Na nog twee pogingen heb ik door hoe de route economisch te klimmen, maar er rest ons geen tijd meer voor een laatste poging: ik moet als een haas terug naar huis, want het nachtwerk wacht! We pakken ons boeltje, stiefelen terug naar de auto, en Guillaume stuurt behendig de auto de bochten door, terug naar Chamonix. Het is rennen, spullen dumpen, omkleden, spullen grissen en terug de auto in. Om 2100 precies trapt Guillaume dan op de rem en kan ik de auto weer uit springen. "Thanks, zie je morgen!"

klimweer: een erg goed weekende in het vooruitzicht! Praktisch alles is mogelijk.

Welkom op woensdag 10 augustus