0830, thuis, Chamonix. Ik kom m´n kamer binnen, en merk dat het lichaam zwaar en onhandig aanvoelt; diepe vermoeidheid. Ik sluit de luiken, douche de nacht van me af en stap m´n bed in.

1400, thuis, Chamonix. Ik voel me nog steeds niet veel fitter, maar een dag zoals deze zal zeker goed op me uit werken. Ik giet een extra portie melk bij de muesli, en zet een volle maatbeker met water naast de compu. Er moet hersteld worden vandaag! Wekenlang klimmen, gecombineerd met onvoldoende rust, begint langzaam een verdovende werking op lichaam en geest te hebben. Maar ik wil graag nog even door gassen tot aan een volgend vakantie-weekend in Nederland, eind augustus. Ik besluit dus om ook morgen nog door te rusten en te herstellen, dan nog twee weken alles te gaan geven. Je leeft tenslotte maar één keer..

1600, bar 1908, Chamonix. Een sms van Elwin dat hij met Court in Chamonix is aangekomen, grijp ik gelijk aan om af te spreken in een bar-café. Ik glip in m´n gore-tex jack, en klip de capuchon er op. Dan spring ik op de fiets. Een kwartiertje later zit ik al in goed gezelschap m´n Nederlands op niveau te houden. "Je moet met dit pest weer gewoon zitvlees hebben" aldus Court. Het is inderdaad geen fraai weer, zo opeens. Dat was eigenlijk helemaal niet voorspeld. Sterker nog, het lijkt erop dat voorspellingen deze weken zowieso helemaal een zin hebben. Het lijkt wel april, want het weer doet wat het wil.

1930, thuis, Chamonix. Wederom thuis, nu in gezelschap van Mustard. Ik zet foto´s van zijn camera een cd, en we kleppen ondertussen wat bij over de afgelopen periode. Grappig, z´on dagje socializen. En komt dat even goed uit: morgen heb ik er nog zo één. Lietje sms-t me namelijk dat ze morgen samen met Anne de regendag gaat doorbrengen in een tea room met veelerlei taartjes..

En dan donderdag hopelijk weer omhoog.

klimweer: onvoorspelbaarder bestaat niet. Check dagelijks de veranderde voorspellingen en werp jezelf niet in te serieuze toeren.

Welkom op dinsdag 2 augustus