1020, Manu´s, Sallanches. Na een korte pitstop bij de bakker zijn Mike plus zoontje Antoine, Fred en ik de laatsten om aan te komen in het huis van Manu. Vandaag gaan we met een aardig clubje klimmers op pad, maar we kijken tevens met een scheef oog naar de sombere wolken boven ons. Waar kunnen we met een dergelijk diverse groep (niveau 5c -8a) nou eens beschut klimmen gaan? Een kop koffie later hebben we het antwoord: We gaan naar Ablon. Niet erg beschut voor de regen, wel een meesterlijk mooi en aangenaam klimgebied.

1700, Ablon, Plateau de la Glière. Terwijl Manu en Guillaume pogngen doen in een 8a, stap ik voor een tweede keer een 7b+ in. Ik top hem weer, net zoals een half uur daarvoor. En zoals hopelijk dadelijk weer. In het begin van het sportklimseizoen doe ik dit soort continuiteitstrainingen altijd graag. Het doel is om een brede basis te scheppen, waar ik in september veel profijt van hoop te hebben.

2030, Ablon, Plateau de la Glière. Ik ben kapot. Ik heb vingers die zo zijn afgesleten dat er geen greep meer te belasten valt. Dus voor mij zit de werkdag er op. Niet geheel naar wens verlopen; ik mankeer blijkelijk toch nog een boel ´klimconditie´ en heb minder routes geklommen dan ik hoopte. Ik troost mezelf dat dit slechts het begin is van een lange opbouw naar een pittige najaars-sportklim-piek, dus ik doe het ermee.

Nu maar weer eens naar huis lopen en rijden. Eens kijken of we voor tienen thuis kunnen zijn. Vast niet..

Welkom op 24 juli 2005