0530, wanvoet Tacul du Mont Blanc, Chamonix. Het wordt langzaam licht, en zonder de hoofdlampjes kunnen we de rots boven ons bekijken. Boven ons toornt een 800 meter hoge pijler, en hele bekende jongen in alpinistenland. In het donker zijn we hier al naar toe gelopen, en hebben we ons onder aan de pijler volgehangen met allerlei zekeringsmateriaal: nuts, friends, verlengbare setjes en een nood/reddingssetje. De helpmjes gaan op, we binden ons in in het dubbel strengige touw, en dan klimt Fred de eerste meters omhoog. Vandaag de klassieke ´Gervasutti´, 800m VI E4.

1130, pilier Gervasutti, MB du Tacul. Het gaat wel aardig zo, dat klimmen. We klimmen zonder topo een beetje ´on sight´ de pijler omhoog, en bevinden ons nu op een plateautje van waar we weten dat we een schaduwrijk wanddeel in moeten. Dit ligt nog vol met sneeuw dat hier eergisteren is neergevallen en in tegensteling tot de rest van de route nog niet heeft kunnen wegsmelten. We trekken onze krappe slofjes dus uit, de lichte bergschoenen gaan aan, en glibberen maar..

1530, epaule de MB du Tacul, Chamonix. We waren al niet al te snel, en nu dan zijn bij Fred de lampjes helemaal uitgegaan. Oftewel, we gaan nog langzamer.. Het is in dit geval goed risico´s op een valpartij te ondervangen door lengte voor lengte uit te gaan zekeren. Dit in tegenstelling tot mijn intuitie die schreeuwt om het ´lopend´ uitzekeren. Deze standplaatsloze zekeringstechniek hoort nou eenmaal bij dit soort terrein, en het hoort ook bij de inschatting van de klimtijd. Mijn nieuwe inschatting echter, is dat we de laatste kabelbaan terug naar Chamonix niet halen gaan..

1800, bivouac G. Perroux, Col du Midi. We zijn na het toppen van de Tacul rustig afgedaald richting het topstation van de kabelbaan van de Aiguille du Midi. De wind is het laatste uur flink toegenomen, en de handschoenen en de capuchon gaan op. Zicht neemt opeens af tot en tiental meters. Geen stress, de afdaling ken ik erg goed, en er loopt een prachtig spoor naar beneden. Geen haast ook- voor de laatste lift - zoals dat vaak het geval is. Onze bivakspullen liggen immers op ons te wachten, dus wij zitten er zowieso wampjes bij vanavond. Maar verdorie, hadden we gisteren alle pasta al opgegeten?

klimweer: instabiel begin van de week

Welkom op 22 juli 2005