frankenmolen.com > news > 15-07-05

0800, Richemond, Chamonix. 14 juli, nationale feestdag in Frankrijk. Optochten, militaire parade en een 9a challange in een klimhal. Who cares? Het is prachtig weer! Slaap uit de ogen wrijven en klimmen dus. In de kelder van het gebouw kleed ik me om. De stropdas uit, het thermoshirtje aan. Binnen een paar minuten pak ik het gereed staande rugzakje mee en klim op de fiets. Aan de andere kant van het centrum, bij het treinstation van de Montenvers, heb ik namelijk afgesproken met mijn Nederlandse klimvriendjes. Wedden dat ze er zitten te smullen aan croissantjes en chocoladebroodjes?

1200, Aiguille de l´M. Chamonix. Voor Gerrie, Klaartje en Grignon is het de eerste keer dat ze een berg(je) beklimmen via een dergelijke route. Mirjam en Piet hebben deze route al een keer gedaan, en ook ik ken de route nog van afgelopen november. Toen crossten Mike en ik er in wintercondities overheen met onze dikke begschoenen. Nu straalt het zonnetje, klimmen we in onze shirtjes en hebben we sportklimslofjes aangetrokken. De klimstijl is erg wennen voor de anderen, maar ik hoop dat het graniet ze net zo bevalt als ik. Ik ben grijns van oor tot oor.

1600, glacier des Nantillions, Chamonix. Na een korte stop op detop van de l´M, gaan we nu zo snel mogelijk naar beneden. Zo snel is dat niet, want het terrein is redelijk penibel. In het afdaalcouloir kijken we uit geen stenen op elkaar te schoppen, op de sneeuwloze gletscher is het zonder stijgijzers voorzichtig glibberen, in het blokkenveld eronder kieperen blokken zonder waarschuwing om, en het steile grindpaadje op de morene-rug is bezaaid met gemeen kleine uitglijdkiezels.

2030, Casa Valentino, Chamonix. Het geklingel van materiaal aan de gordels van de 6 over het pad rennende klimmers moet hoorbaar zijn geweest tot in Chamonix. We waren bang om de trein terug naar beneden te missen, want hier in Frankrijk rijden die dingen namelijk wel op tijd.. Uiteindelijk hebben we de trein gemakkelijk gehaald. Eenmaal beneden, uitgehijgd, gedouched en omgekleed, ploffen we dan neer in de stoelen van een goed Italiaans restaurantje. Marcel en Nicole zijn ook mee gekomen. Het duurt niet lang voordat de de wijn op tafel verschijnt. De gevulde glazen gaan omhoog, en we toasten op het einde van de vakantie voor enkelen, en we toasten op het leven als een god in frankrijk..

Welkom op donderdag 14 juli

laatste stuk afdalen via aangebrachte ladders