1330, thuis, Chamonix. De wekker gaat, en ik stap weer uit bed. Grappig eigenlijk, hoe ik altijd direkt in aktie kom, en ik al een spijkerbroek aan het omhoog sjorren ben, de luiken open gooi, de computer aan zet, zonder dat ik eigenlijk wakker ben. Ik denk zo dus ook nooit na over het feit of ik überhaupt wel zin heb om op te staan. Voor die vraag is het elke keer domweg te laat! Gemakkelijk hoor. Hoewel, op een dag met snertweer zoals dat zich buiten mijn raamkozijn vertoont, had een half uur langer in bed ook wel gemogen..
1630, Irish Pub, Chamonix. Een paar andere klimmers uit Nederland, Mark en Eric, zien hier hun vakantiedagen in Chamonix verregenen. Zodoende dachten ze om even bij me langs te waaien, hetgeen resulteert in een koffie-leut sessie in het centrum van Chamonix. Gezellig. en fijn om weer eens wat Nederlands te babbelen. Het gaat zowieso druk worden de komende weken: naast wat familie hebben meer vrienden en klimmaatjes te kennen gegeven dat ze langs gaan komen.
1830, EMHM, Chamonix. Na een snelle snack, brood, en water, ben ik me met Mike en Brice aan het opwarmen in de boulderhal van de EMHM. We hebben er alle drie zin in, en het is al snel duidelijk dat deze training vruchten af gaat werpen. Boulderproblemen die voorheen onmogelijk leken, worden nu pas voor pas opgelost. Enkele passen gaan al achter elkaar: dit is optimaal werken aan maximaalkracht.
2100, Richemond, Chamonix. Met redelijk afgeragde vingers sla ik weer een bladzijde om in een boek dat ik heb meegenomen om te lezen. Eén nachtje nog, dan heb ik weer een weekend van vier en een halve dag verdiend. Wat er te doen valt? Genieten van de regen, ben ik bang...
klimweer: sportklimmen in overhangende gebieden
Welkom op woensdag 6 juli
onmogelijke bewegingen die toch blijken te kunnen