0900, Lac Bleu, Chamonix. Vlak bij het middenstation van de kabelbaan naar de Aiguille du Midi dumpen we een lading bivakmateriaal onder een groot rotsblok. Vanmiddag zullen we hier terugkomen. Nu gaan we eerst door naar de westwand van de Aiguille de Blatière, een vanuit Chamonix goed zichtbare wand met diverse rotsklimroutes. Het duurt wel even voordat we er zijn, want de weg omhoog voert door een inmens blokken- en puinveld dat gletschers hier hebben achtergelaten. Tenslotte moeten we ook nog een akelige tiental meters door een schoorsteen van puin omhoog, maar goed, dan staan we wel direct onderaan de routes.

1300, Aig. de Blatière west wand, Chamonix. Mustard en ik zitten in een korte route van 180m V+ E3, onder de naam Nabot Leon. Het eenvoudige terrein dat gewaardeerd is met V+ is zoals gewoonlijk moeilijker dan de graad doet vermoeden, en bibberend van de kou ben ik blij dat we even geen moeilijkere route in zijn gestapt. Dat wilden we vanmiddag doen eigenlijk. Maar ja, waar blijft dat voorspelde warme zonnetje dan? Ik vind dat ik daar na een winter lang bibberen wel een beetje naar uit mag kijken...

1900, Lac Bleu, Chamonix. Het aangekondigde ´warm en zonnig´ bleef inderdaad de hele middag uit, en daarmee ook een serieuze poging om een tweede route in te stappen vandaag. In plaats daarvan liggen Mustard en ik nu prinsheerlijk in onze slaapzakken, uit te kijken op de Aiguilles van Chamonix. Het brandertje snort voor een tweede kopje thee, de doorbrekende zon doet het graniet van de Aiguilles gloeien. Heerlijk. We houden onze mond en genieten van het leven.

klimweer: toenemende temperaturen, toenemende kans op namiddagsonweer. Geen ijsroutes induiken, en dag- of hoogtoeren doen met een hut of bivak als bestemming.

Welkom op donderdag 16 juni