0800, pa & ma, Eindoven. Nog steeds in Nederland, nog steeds even niet klimmen. En ik heb er een goede reden voor. Met namelijk een klein neefje die een goldcard heeft voor de intensive care van het kinderziekenhuis in Nijmegen, ligt het familieleven van mijn broer regelmatig behoorlijk overhoop. Er is dan toch niets fijner dan wat helpende handen om de andere kinderen op te vangen. Ik ben dus nog even in NL gebleven en had vanochtend de taak om oppas te spelen: vandaag speelde ik klimrek.

1330, Marcel & Nicole, Eindhoven. Zodra ik in Nederland ben weten mensen me te vinden. Liggen de koters van broer 1 in bed, wordt ik door broer 2 alweer gebeld om nog even in zijn pas verworven huis te gaan klussen.. Gehuld in een oud legeruniform staat oom Eric dus vervolgens uren lang lijmoplosmiddel te snuiven boven de plakkerige treden van een wenteltrap. Het maakt me zo high dat ik over het overwinnen van de zwaartekracht vanavond in elk geval geen zorgen meer heb.

1900, Neoliet, Eindhoven. Er is geen kip in het boulderhok. Op zich prima, maar wel een beetje saai. Toch, ik kom bijna nooit in deze hal, en de vele boulderproblemen die hier zijn uitgezet zijn nieuw voor mij. Genoeg werk aan de winkel dus. Ik ben ondertussen al langzaam opgewarmd, en speur de wand af voor een paar interessante problemen. Leuk toch weer zo, boulderen, en ik vraag me af of ik niet weer eens snel terug naar de Alpen moet. Morgen bijvoorbeeld?

klimweer: even geen idee. 

Welkom op dinsdag 3 mei