0800, Martina, Amsterdam. "Jeez, kun je niet even uitslapen of zo...?" krijg ik met een glimlach van naast me toegeworpen. "Nop", antwoord ik. Afgeragd door weken klimmen aan een stuk, of na een diepe nacht in de kroeg, uitslapen kan ik niet. Nou vooruit, nog een poging dan. Zij krult ondertussen de dekens dieper om haar heen en geniet nog even van de 5 minuten voordat de wekker af zal gaan.
1100, Janneke, Delft. De oplettende lezer zal het benieuwen bij welke vrouw ik over drie uur zal zitten. Toegegeven, als ik af en toe in Nederland ben om vriendjes en vriendinnetjes te bezoeken zit ik graag bij vriendinnetjes. In dit geval was de de koffie die me deed overhalen om bij m'n nichtje Janneke op bezoek te gaan. Haar mailtje van gisteren klonk dan ook echt weer Delfts: ".. want die moet je geproefd hebben, onze HT21 cappuchino.."
1400, Eetcafé Voldersvier, Delft. Nog eentje dan. "Nog drie witbiertjes graag!" De ober knikt en zet mij, Michiel en Berry even later een glaasje voor. Wat een vakantiegevoel! Terrasje, grachtjes, zonnetje, en lekker bijkleppen. Eigenlijk moeten de heren promovendi nu weer aan het werk, maar ach, er is zoveel veranderd sinds ik wist af te studeren en zij wat serieuzer aan hun proefschift gingen werken!
2000, Martina, Amsterdam. Ik ben nu in Nederland met maar een klein rugzakje, en daarin heb ik plaats gemaakt voor een dikke doos met dia's. Martina had beloofd om voor me te koken, ik had haar beloofd om de dia's van mijn klimavonturen in Chili te laten zien. Heerlijk, het eten, de wijntjes ook, en om te vertellen over de passie die me elke dag doet verlangen naar meer bergen en klimmeters. Volgende week dus maar weer snel terug..
klimweer: even geen idee
Welkom op vrijdag 29 april
het goede leven aan de grachtengordel