0930, Manu´s, Chamonix. Nadat ik Fred heb opgepikt en zijn afgedaald naar Sallanches, doen we bij Manu nog een kop koffie alvorens door te rijden naar een klimgebied. De donkere lucht laat ons echter weten dat klimmen er wellicht niet in gaat zitten vandaag. Enkele spatten verschijnen al op op de ramen die uitkijken op een in de wolken gehuld Mont-Blanc massief. "Toch maar eens proberen dan? Tines bijvoorbeeld?" stel ik voor. Les Tines is een klein gebied nabij Samoens, en meestal kunnnen we er wel klimmen als het regent. "Allé, c´est parti", antwoord Manu, we gaan er vandoor.  

1200, Les Tines, Samoens. Goed gegokt! Een aantal routes in het geied is gaan ´doorlekken´: vochtig geworden door scheurtjes in de rots. Andere routes zijn domweg aan het natregenen. Maar een tiental routes zijn nagenoeg droog, en laten ons voldoende over om aan te werken. Fred en ik proberen bijvoorbeeld de knalharde passen van een korte 8a, Manu en Nico werken aan de crux van hun 7c+.

1800, Manu´s, Sallanches. Na een redelijk straffe klimdag blijven we eten bij Manu. Zijn beproefde recept: pasta met een pot tomatensaus. Noemen ze dat nou ´nouvelle cuisine´ op z´n frans? We doen nog een kop koffie na, en maar goed ook. Ik merk dat ik aardig moe ben. Leuk z´on bestaan als full-time klimmer! Maar ik moet toch eens met iemand over compensatie van de overuren gaan praten...

2200, Foyer des Jeunes Travailleurs, Chamonix. Bij binnenkomst gooi ik m´n rugzak op de vloer, de touwzak er naast. Wat een zooitje! De rest van de vloer is namelijk al bezaaid met potten, bekers, goretex kledingstukken, zakken met tochtvoer, en toerskispullen. Ik kwam er gisteren gewoon niet aan toe om het op te ruimen. En terwijl op het aanrecht de vaatwas is opgestapeld, ligt op m´n bed nog een flinke stapel schone was. Morgen dan maar eens werk van maken. Nu de stapel was op m´n bureau gooien, dan kan ik tenminste tukken gaan.

Welkom op zondag 24 april