0900, camping Guérin, Sigoyer. Het heerlijke van sportklimmen is de lazy-lifestyle. Ik kom net uit de tent gekropen, en Tomas scharrelt wat rond om koffie te gaan zetten. Michiel ligt nog in z´n achterbak te maffen, en de andere zijn ook nog nergens te bekennen. Koffie bereiden doet dan altijd wonderen. Opeens komen van her en der mensen hun tent uit om te gaan ontbijten. Puur toeval natuurlijk, elke dag weer.

1300, secteur Demi Lune, Ceüse. Ik wil elk jaar op z´n minst 1 keer klimmen in het sportklimgebied van Ceüse. Waarom? Omdat dit het mooiste klimgebied is dat ik tot op heden ben tegengekomen. Neem nu die routes waarin we opwarmen. Geweldig! Wat een verfijnde klimstijl. Zoeken, plaatsen, herplaatsen. Controle over balans en vingerkracht. Dit is mooi klimmen. En een mooie bijkomstigheid: de nog steeds dunne huid op m´n vingertoppen houdt het prima. Wat wil je nog meer?

1700, secteur Berlin, Ceüse. Michiel en ik doen beiden een poging in de route: San Johns Pecos, 7b. Gisteren hebben we de bewegingen al uitgedokterd en de setjes erin gehangen. En nu top ik hem inderdaad in de tweede poging. Michiel komt er nog steeds uitzetten. Maar we gaan door. De route is namelijk super homogeen, en daarmee een perfecte trainingsroute. Ik doe eens gek, en klim hem nog een keer. Zo, dat vinden de onderarmpjes fijn.

2100, camping Guérin, Sigoyer. 500 meter hoger, bovenop de heuvel, pronkt de circelvormige klimwand van Ceüse. Maar wij zijn inmiddels alweer naar beneden gelopen, en zitten neer op het grasveld. Met wat scharrelwerk hebben we er wat houten pallets bijgehaald, en er banken van gemaakt. Hèhè, dat zit lekker. We ploppen een wijntje open en grabbelen eens in de kookkrat. Want wat staat er op het menu vandaag? Ik rammel.. De dagen mogen dan wel lazy beginnen, lang zijn ze zeker.

klimweer: prachtig blauw, met veel wind op hoogte

Welkom op zaterdag 3 juni