0800, bivakveldje, Cesano. In tegenstelling tot het grauwe en dreigende weer van gisteren, ontwaken Nico en ik nu op een stralende dag. Eindelijk kunnen we zien waar we eigenlijk zijn, en hoe de vallei er in z´n geheel uitziet. Dus kruipen we de tent uit, floepen de brander aan voor het brouwen van een kop thee, en gaan er eens lekker voor zitten.
1200, secteur Terminal, Cesano. Net als gisteren zijn we terug in dit geweldige klimgebied. Niet overweldigend groot, zo´n 50 routes, wel prachtig wat klimstijl betreft. Bovendien is het gebied spiksplinternieuw, dus de routes zijn nog heerlijk ruw. Sterker nog, naast ons begint een routebouwer alweer met het schoonmaken en inboren van een nieuwe lijn..
1600, secteur Terminal, Cesano. Ik ben na deze tweede, lange dag duidelijk aan het einde van m´n latijn gekomen. Pfioew, een 7b ging nog net flash (allereerste poging), maar in een 7b+ kreeg ik de randjes al niet meer geblokkerd. Toch, om in het begin van het sportklimseizoen weer een beetje continuiteit in de onderarmen te krijgen, moet ik er van mijzelf nog een keer in. Zo kan ik terugkijken op twee goede dagen sportklimmen.
2000, strand, Pietro di Ligura. Het briljante aan Italie: niet de stranden van grind of de Italiaansen met hun grote neuzen. Wel het eten. Net heb ik dus voor sluitingstijd nog even wat eten in kunnen slaan, om mee te nemen naar Frankrijk. En nu, op het strand aan de Middellandse zee, kan ik het dan niet laten om een pot yoghurt onaangebroken te laten. Hmmm, yoghurt cremoso blanco, het toetje op een goed klimweekend.
klimweer: wisselvallig, met enkele goede opklaringen. Mooie toerskicondities.
Welkom op zondag 2 april
een internationaal gezelschap onderaan de klimrots