0800, Foyer des Jeunes Travailleurs, Chamonix. Een mooie dag breekt aan. Ja, het is uiteraard niet de bedoeling dat ik deze dag van achter m´n raam ga bekijken. Uit de veren dus, en de ski kleding aan. Tijdens het ontbijt, achter de compu, bliept dan opeens Michiel in beeld. Net als ik is hij aangesloten op skype, en kan hij gelijk zien wie er on-line is. Ik dus.. We praten even bij, en hij vraagt of ik of ik het skien vandaag wil verruilen voor een toerski tocht. Dat lijkt me een goed plan, en we spreken af om een uurtje of elf bij de kabelbaan van de Flégère.

1200, Lac Blanc, Chamonix. Samen met Michiel is ook Marcelo, een vriend van hem uit Nederland, meegekomen. Wat een genot om hier in het zonnetje op de ski´s omhoog te banjeren. Alle drie zijn we goed geluimd, en ondanks de onmogelijk brede ski´s van Marcelo staan we binnen een vloek en een zucht in een winderig colletje, waar vanuit we een lange afdaling naar beneden kunnen maken.

1600, bar, Le Buet. Met goed gevulde glazen glühwein klinken we op de leuke tocht. En op de trein terug naar Chamonix die we net gemist hebben. Dan kunnen we zo meteen immers nog een rondje doen.. We fantaseren daarop een half uurtje door hoe je als gids in deze bar ook perfect kunt stranden met een groepje klanten. Michiel ziet dat al helemaal zitten. Dan moeten we er echt vandoor, want twee treinen missen is natuurlijk een beetje veel van het goede.

2000, l´hopital, Chamonix. Ik heb vanmiddag een opmerkelijk sms-je ontvangen, dat ik toch echt even moet uit checken. Want wat doet Roeland hier in Chamonix in het ziekenhuis?! Bij binnenkomst op de betreffende kamer spreken de ingepakte tenen boekdelen: Tijdens een tocht op de Courtes zijn ze ongemerkt bevroren geraakt. En nu begint dan het trage herstelproces. Roeland is gelukkig optimistisch, want er lijkt geen amputatie aan te pas te hoeven komen. Maar goed, hij is er zeker wel een paar maanden zoet mee.

Heb ik met het akkefietje van afgelopen januari dus niets te klagen.

klimweer: grand beau

Welkom op maandag 6 februari