0900, Le Stade, Flaine. Vanuit alle hoeken komen er weer skiers aanzeilen naar het begin van de piste, bewapend met rugzakken vol met helmen, beschermers en wat snacks. Vanuit een huisje ernaast deelt Gilles de attributen uit, de we dadelijk gaan uitzetten. Dat wil zeggen: Gilles en Rene zetten uit, wij rijken de palen en borden aan. Met spierpijn in de dijbenen maken we ons allen op voor dag 4 van deze trainingsweek.

1200, Sophie`s, Flaine. Wat een belabberde ochtend! Elke afdaling leek te ontaarden in een chaos van bewegingen. Nu ben ik even hopeloos verloren, en weet niet meer hoe ik normaal op die twee lange latten kan blijven glijden. Gilles had me er voor gewaarschuwd: Dag 3 en 4 zijn mentaal erg zware dagen om door heen te komen. Daarna moet alle informatie en training op zijn plaats gaan vallen. Ik hoop het maar, want ik zie het nu even somber in.

1500, Stade, Flaine. Verdomd ja, de slalom gaat vanmiddag zo gek nog niet. Er lijkt een kentering te komen in zowel m`n skitechniek als ook in m`n humeur. Doorgaan dus! Net als ik hebben ook de jongens en meisjes om me heen een zware dag. Sommigen zijn zelfs al naar huis gegaan, om morgen weer met een schone lei, en een beter humeur, van start te kunnen gaan. Ik niet. Ik ga door, en ram keer op keer de trainingspiste naar beneden.

"Je bent nogal een stugge werker he?" Is het eerste commentaar van Gilles als ik weer buiten adem beneden aan kom. "Nou, het begint vruchten af te werpen. Doorgaan knul" Ik vat het op als een compliment, en train me nog een half uur de tong tot op de piste.

Oef, en dan daarna nog 2 dagen...

Welkom op donderdag 22 december