0900, appartementje, Cornudella. De koffie pruttelt, en op tafel staat een grote pot nutella. Onderwerp van gesprek is de keuze waar we vandaag klimmen zullen. Wederom een sector van MontSant? We hebben er nu twee bezocht, en die waren niet gek. Van de andere kant is het weer van vandaag niet super, en zou het wel eens koud kunnen uitpakken daar boven. Zelfs het laag gelegen Siurana, dat we vanuit hier aan de overkant kunnen zien liggen, wordt af en toe door sluiers bewolking aan ons oog onttrokken.

1200, sector Barrots, MontSant. Brrrrr. Koud. Het is dus toch MontSant geworden. Een domme keuze zo blijkt. Hoewel de sector ontzettend mooi is en motiveert om te gaan klimmen, krijg ik mijzelf niet opgewarmd. Ook Petiol, met wie ik klim, krijgt z´n klimmachine niet op gang. Iets verderop op de rotsband lijken Hervé en Bilou er minder problemen mee te hebben. Mooi, laten we hen hier doorklimmen, gaan wij een rotsband lager een tweede poging wagen tot opwarmen.

1500, sector Barrots, MontSant. Ha, hier is het beter. De routes zijn minder moeilijk en minder mooi, maar in elk geval klimmen we weer wat. Wat precies weten we ook niet, want een topo van dit gebied ontbreekt. Ik klim dus een 7 in, maar of het een 7a, b, of c is.. Na het uitwerken van een blokpas herhaal ik de route nog eens in z´n geheel, en houd het op een 7b bloc. Niet geweldig, maar in elk geval zijn we weer lekker bezig!

1800, sector El Pati, Siurana. Voor het invallen van de duisternis zijn we afgedaald naar de auto, en naar een ander klimgebied gecrosst. Het schijnt dat iemand pogingen waagt in La Rambla. En dat is met een dikke 9a gewaardeerd, het huidige wereldniveau voor sportklimmen. En inderdaad, nét als wij onder de rots aankomen gaat er een Spaanse jongen van start. Hij doet de 8c+ variant van La Rambla: werkelijk een adembenemende aaneenschakeling van bewegingen. Met het toppen van de route lijken wij net zo blij als hijzelf. Zo iets blijft toch inspireren.

Al houden wij het op bescheiden 8a´s...

Welkom op dinsdag 22 november 2005