0830, kabelbaan Aiguille du Midi, Chamonix. Gezellig hoor. Ik sta te wachten op Tracy, met wie ik zometeen naar boven ga. Ondertussen loop ik van allerlei bekenden tegen het lijf. Fred, en Olivier, die beiden de Eugster gaan doen op de Aiguille du Midi. Michiel, die met een paar vrienden de Midi-Plan traverse gaat doen. En Francois, die met een vriendje de Fil a Plomb in zal stappen.

1100, Triangle du Tacul, Chamonix. Brrr, wat is het koud! Klimmend in de schaduw op 3500 meter hoogte hebben m´n vingers het er maar moeilijk mee. Natuurlijk is dit weer het eerste winterse klimmen van het seizoen. Je kunt dan wel een geroutineerd bergbeklimmer zijn, maar koud blijft het.. Tracy heeft hele andere problemen. Boven me, op de standplaats, lijkt hij niet echt bezig te zijn met het zekeren van me. Eenmaal bij hem aangekomen blijkt die jongen zo ziek als wat te zijn van de hoogte. Ah, dat verklaart een boel.

1400, Abri Simond, Chamonix. We zijn dus gelijk gestopt met klimmen, om terug te gaan naar de bivakhut die naast de Col du Midi staat. Het afbreken van de beklimming is voor mij totaal geen probleem. Na 6 weken niet op hoogte te zijn geweest moet ook ik weer acclimatiseren. Dat doen we nu dus wat rustiger aan, op het zonovergoten bordes van de Abri Simond. Zonneklepje op, aspirine om het bloed wat te verdunnen, en water tanken maar.

1800, Abri Simond, Chamonix. Met het ondergaan van de zon wordt het pas duidelijk hoe koud het eigenlijk is op deze hoogte. Alle klimmers zijn net als wij naar binnen gevlucht, en ieder zit voor zich een maaltje klaar te maken. Tracy en ik zijn al klaar, en hebben nog een kop thee naar binnen gewerkt. Tijd om de slaapzak in te duiken. Nu al? Tsja, wat anders. Kou lijden? Bovendien, een beetje extra rust kunnen we vandaag wel gebruiken. Wennen aan de hoogte gaat immers stap voor stap..

ha, ik heb al bijna geen hoofdpijn meer!

klimweer: föhn staat voor de deur en kan elk moment slecht weer het massief in stuwen.

Welkom op zaterdag 12 november