0900, pa & ma, Eindhoven. Ik merk dat ik behoorlijk ongeduldig begin te worden, en dat Nederland me op m´n zenuwen begint te werken. Ik kan hier natuurlijk ook niets, behalve dan wat hardlopen of boulderen in een fletse klimhal. Kortom, ik voel me zwaar nutteloos, en ik verlang naar wat klimactie. Het echte werk in de Alpen. Nog één dagje,houd ik mijzelf voor. Eén dagje even niet teveel nadenken.

1200, centrum, Eindhoven. De zaken die ik geregeld wil hebben, en de dingen die ik aangeschaft moet hebben, staan op een lijstje in m´n rechter jaszak. Al aardig wat puntjes heb ik afgevinkt, maar klaar ben ik nog lang niet. En dus spring ik weer op de fiets die ik geleend heb van pa, om voor de zoveelste keer naar een ander deel van de stad te crossen. Ja, die conditietraining van vandaag gaat wel lukken denk ik.

1900, klimcentrum Neoliet, Eindhoven. Bij binnenkomst in de klimhal merk ik op hoe rustig het nog is in het bouldergedeelte. Dat is mooi. Ik heb even geen zin om tussen de mensen te zitten. Ik wil rustig opwarmen. Rustig aan voelen of m´n gestel de bewegingen gaat uitvoeren zoals het hoort. Rekken en strekken, water drinken, opwarmen, en boulderen. Hoewel de motivatie nog steeds ver te zoeken is, koester ik tijdens de avond het bekende gevoel dat me anders zoveel voldoening geeft. Want ik weet het: Morgen, in Chamonix, heb ik dat gevoel zeker voor de 100% terug.

Welkom op dinsdag 8 november