0900, U-bahn, Berlin. Samen met YooSeon, een Koreaanse pianovirtuose die ik tegenwoordig familie kan noemen, ga ik een kijkje nemen bij het beroemde Schloss Charlottenburg aan de westkant van Berlijn. Helaas denken meer touristen hier vandaag de boel te bezichtigen, en we zijn onaangenaam verrast door de lange wachtrij die we op het plein voor de ingang zien staan. "Ja daaag", daar doen we dus niet aan mee. Nog even snel schiet YooSeon een plaatje van me, klimmend op de gevel van één van de zijvleugels, en dan pakken pakken we de bus naar het centrum.

1200, Unter den Linden, Berlin. Nadat ik ook de Brandenburger Tor tot op halve hoogte heb beklommen, op gympen nog wel, ploffen we neer op de banken van café Einstein. Het is voor mij als eenvoudige klimmer een ietwat lux eh.. etablissement.. Maar ja, mijn stadsgids YooSeon zegt dat dit een absoluut Berlijnse must is, evenals de apfelstrudel die ze hier serveren. Nou, testen dus maar.

1500, Bernauer Strasse, Berlin. In het dokumentatiecentrum dat is opgericht ter nagedachtenis aan de Berlijnse muur, hang ik een paar uur rond. Want musea, monumentale stadsmuren en high tech kantoren complexen zijn immers te vinden in elke Europeese stad. Maar de ontwikkelingen in de jaren vijftig die uiteindelijk zorgden voor een in twee stukken gedeelde hoofdstad: zo'n uniek verhaal moet je toch eens in z'n volledigheid horen en zien. En voelen natuurlijk... Gelukkig heb ik m'n klimschoentjes bij, en kan ik verderop in de straat wat traverseren op een restje van de Berlijnse muur.

2000, Niek & YooSeon, Berlin. De avond valt vroeg opeens, sinds het invoeren van de wintertijd. In plaats van het fijne nazomeren op terrasjes lopen de mensen op straat dus stug door naar huis, op zoek naar een beetje warmte. Aan warmte bij Niek en YooSeon geen gebrek: de oven staat flink te loeien, en de gemarineerde kip gaat er met de minuut smakelijker uit zien.

Dus ik zou de chef willen zeggen: plop die fles wijn maar open!

Welkom op dinsdag 1 november