1000, treinstation, Carlisle. Mustard drukt me de hand, en getweeen lopen we het centrum van Carlisle in. We hebben gelijk werk te doen: wat eten in te slaan, kaarten kopen, en een bus zien te vinden. In een boekwinkel in de hoofdstraat vinden we wat we nodig hebben. Niet alleen de kaarten, ook goede koffie en een leeshoek. We ploffen even neer en kijken waar we precies willen gaan klimmen, en welke bus we dus moeten pakken.

1400, Shepards crag, Borrowdale. Na een touristisch aandoende busrit per dubbeldekker, zijn we vanuit Keswick hier naar de klimrots toe gelift. Het ziet er goed uit! Geen haak te bekennen, zelfs geen topketting. Dit is echt klimmen: Jij, de rots, de weg die je om hoog wilt nemen, je zekeringsmateriaal. Meer niet. Prachtig. Het enige probleem is dat we beiden geen kaas hebben gegeten van de Engelse klimwaardering, dus we gaan eerst eens even wat simpels klimmen om referentie te krijgen.

1830, Shepards crag, Borrowdale. De duisternis valt, en wij komen weer boven op de klimrots. Voor de korte tijd die we hadden vanmiddag, hebben we flink doorgeklommen. We zijn een beetje aan de klimstijl gewend, en ik wrijf al in m'n handen voor de komende 9 dagen die we nog hebben. Meer van dit!!

klimweer: eh, Brits...

Welkom op dinsdag 18 oktober