0930, thuis, Chamonix. Goed herstellen valt niet mee.. Ik doe m´n best door vroeg m´n bed in te stappen, en er laat weer uit. Zo ver alles onder controle. Maar overdag? Het schitterende najaarsweer doet jeuken, om de bergen in te trekken, op z´n minst om naar buiten te gaan. Helaas, helaas, doktersadvies schrijft voor de komende weken voor dat ik de zon mijdt, en fijn binnen of in de schaduw blijf. Zucht.

1200, thuis, Chamonix. Maar goed nieuws tijdens de koffie: een paar klimmaatjes uit Chamonix gaan sportklimmen in Ceüse. Sommigen zitten er al, anderen gaan er de komede dagen naar toe of komen van elders aanwaaien. In elk geval kan ik er op inhaken, en dus buiten weer eens wat echte routes in duiken. Gisteren in het boulderhok bleek dat die inspanning wel weer te behappen is en bovendien.. sportklimmen doen we in de schaduw!

1600, kabelbaan, Aiguille du Midi. Met m´n stijgijzers rammel ik het trapje naar het bordes omhoog, komend vanaf de Cosmiques graat. We hebben hier wat de graat op en af gerommeld, foto´s genomen, en van het schitterende uitzicht genoten. Nu zijn Manu en Joan al weer weg, om voor het donker nog bij een bivakje aan te komen. Ik pak m´n spullen ook maar eens op, want de laatste kabelbaan gaat bijna terug naar beneden.

2000, thuis, Chamonix. Dat was een leuk uitje vanmiddag, en tevens een beetje een zelf-test. Het herstel gaat blijkbaar goed vooruit, want ik voel weinig terugslag van de inspanning en het plotse verblijf op hoogte. Goed zo. Kan ik morgen met een geruster hart de auto in stappen. Morgen eerst Balme de Yenne, daarna een paar daagjes Ceüse.

Op naar de..eh..schaduw.

klimweer: briljant

Welkom op maandag 10 oktober