0730, clinique de l´espérance, Cluses. Ziek ben ik al lang niet meer. Moe wel, van het wachten. Ik wacht op het opdrogen van een drain achter m´n oor, en zo lang die klus niet is geklaard, mag ik het ziekenhuis niet uit. Oef. Niet dat ik de intentie had om deze week te gaan klimmen, maar ik denk dat ik zelfs het woord ´trainen´ niet in m´n mond ga nemen. Dat is even wennen!
1200, clinique de l´espérance, Cluses. Na een karig ontbijtje, dat eigenlijk prima overeenkomt met het gebrek aan inspanning dat ik deze week lever, komt er een verpleegster het verband verschonen. Ik krijg de kans om even in de spiegel m´n nieuwe aanwinst te bekijken: een 14 cm lange hechting rond het oor tot in de hals. Jemig, ik begin zowat het gevoel te krijgen dat het oor er tijdens de operatie zowat naast heeft gelegen.
1600, clinique de l´espérance, Cluses. Niet veel nieuws te melden eigenlijk. Ik wacht, ik rust, en geniet een beetje van het feit dat ik hier naast een heel groot raam lig. Zo kan ik zien dat het al drie dagen stortregent, en ik zo veel niet had kunnen doen buiten. Gelukje bij een ongeluk, zullen we maar zeggen.
2000, clinique de l´espérance, Cluses. Pa en ma zijn voor hun vakantie hier naar toe gereden, ik heb met hen dus een beetje de middag doorgebracht. Nu ik dan, na het avondeten, weer alleen ben, ga ik eens op zoek naar een kop koffie. Ik slenter de gangen door, en merk dat het zo druk niet is in het ziekenhuis. Zou ik daarom zo vaak die verpleegsters over de vloer hebben? ;-)
hèhè, morgen mag ik er uit. Kan ik weer eens actief aan herstel werken.
Welkom op zondag 2 oktober
jemig, wat een jaap