0600, Groot Klimmendaal, Arnhem. Had vriend Menno al een jaar geleden een prima update over mijn situatie geplaatst op zijn site, is het nu tijd voor een nieuwe, dacht ik zo. Want het normaliseren gaat écht non-stop door. Gaand naar, en komend vanaf, een therapie probeer ik om elke dag een ietsiepietsie sneller te zijn door mijn loopsnelheid op te krikken en deuren netjes en kompleet met m'n rechter hand te openen, en open te houden.

0900,Groot Klimmendaal, Arnhem. Ik heb nu wel door dat het slik-proces echt kapot is in mijn hersenen en dat elke maaltijd, en elk kopje koffie niet alleen domweg lekker is, maar ook een goede training van de 'slikspieren'. Of beter gezegd van de aansturing in mijn hoofd van die 'spieren'. Verder waren bijna alle pezen in mijn lichaam verkort. Van de rechter achillespees (opgerekt van klapvoet naar platvoet naar bijna normaal) en de bicep-pezen (waarvoor ik nu s'nachts actieve spalken draag) tot aan de kleine peesjes in mijn gezicht. (Ik heb nu mijn scheve bekkie weer terug!)

1200, Groot klimmendaal, Arnhem. Mijn aandacht richt zich nu dus vooral op het spreken. Hoewel mijn logopediste me niet durft te vertellen of ik (in augustus?) 'slap lullend' dit pand ga verlaten, doe ik nu elk moment van de dag een verdomd goede poging om dat straks te doen. Want wat valt er op ice.climbing.nl te lezen: Ik hou van dingen die niet lijken te kunnen.

1500, Groot Klimmendaal, Arnhem. Zittend bij de maatschappelijk werkster Renske vertelt zij me dat ze mij ook nog niet kan vertellen waar mijn schip zal stranden. Ik ga haar kamer uit, haal m'n schouders op, en ga wel weer weidbeens achter het roer staan om te varen over de woelige wateren van revalidatie-land; net zoals mijn jeugdheld: de kleine kapitein.

1800, bij Peet & Meet, Apeldoorn. Het kokkerellen van mijn peettante doet me weer denken aan gisteren. Toen heb ik zelf gekookt: oerHollandse hutspot. "Zet dat eens op je blog!" zei mijn ergotherapeut Andreas vandaag tegen me. Nu eten we heerlijke boerenkool. Met kleine dobbelsteentjes rookworst. En als je je bedenkt dat ik één jaar lang niet of fijn gemalen voedsel heb gegeten, dan is het transporteren van de kleine stukjes rookworst tussen de malende kiezen domweg training!

2100, bij Peet & Meet, Apeldoorn. Tsja, één aandachts-puntje blijft het geheugen, Hoewel ik reeds getest ben en goed bevonden word voor een universiteit, geef ik mijzelf wel eens op mijn flikker dat ik nog een lange weg te gaan heb. Neem nu de stroom-adapter van mijn spreek-apparaat dat ik vergeten ben om hier mee naar toe te nemen. Oom Ferry vindt dat prachtig: hij kan dan uit de 1000 verschillende adapters (in elk geval veel) net zo lang zoeken tot dat hij de juiste vind. En het werkt...

Reacties

Welkom op vrijdag 16 januari