1000, de Zellingen, Capelle aan de IJssel. Zodra ik word afgekoppeld van de nachtelijke ‘voedingspomp’ begint mijn dag vol oefeningen. En het oefenen gaat de hele dag door. Zelf opstaan, douchen, afdrogen en aankleden. Ik houd de klok in de gaten hoe lang ik er eigenlijk over doe. En de minuutjes die ik er elke keer vanaf schraap. Goedzo knul, ik kom er wel…

1200, de Zellingen, Capelle aan de IJssel. De oefeningen voor de middag bestaan uit het warmlopen van de kuiten, om deze verkorte spieren eens goed op te rekken, het hardop voorlezen van een specifieke reeks woorden, fietsen op een hometrainer, en (jawel) het bellen blazen in een glaasje water door te blazen door een rietje. Dat laatste lukte me vorige week echt nog niet…

1500, strand, Hoek van Holland. Niels en Fedor hebben mij ‘ontvoerd’ naar het strand. Een top-training die ik elke ex-coma patient kan aanraden. Want lopen alla, maar een mul strand over lopen, dat is wat! De evenwichtssysteempjes draaiden weer op volle toeren, echt top. Fe en ook Niels namen daarop een duik in zee, waarop zij zich aankleden en heel fraai op één been de sokken en de schoenen weer aantrekken. Krijg nou wat. Revalideren lijkt wel leuk…

1900, de Zellingen, Capelle aan de IJssel. Weer thuis. Veels te laat voor het normale avondeten, maar vroeg genoeg voor de ultieme slik-challenge: het naar binnen lepelen van een flink bord vanillevla. Maar vanavond wil het niet zo. Ik moet denken aan wat inval-logootje Ingeborg gisteren tegen me zij: “Probeer eens van je eten te genieten!” 10 minuten later schuif ik het nog steeds halfgevulde bordje van me af. Volgende keer beter.

Reacties

Welkom op zaterdag 14 juli