1430, thuis, Chamonix. Achter de gesloten luiken van m´n appartementje is de bedrijvigheid hoorbaar van een wereld die al een halve dag op gang is. Activiteit, die in aan mijn kant van de luiken, de donkere kant, ontbreekt. Op een of andere manier ben ik dood op, uitgeput,dorstig. Het is al over tweeen in de namiddag, en iets in me roept dat ik tot actie moet komen. Normaal gesproken zou ik nu een bak muesli naar binnen schrokken, wat spullen in een rugzak proppen en naar een een of ander sportklimafspraak gaan. Nu, nu heb ik behoefte aan rust, aan een kalme dag. Een kop koffie, dan nog een. Wat bladeren in een suf klimtijdschrift, wat inspiratie op doen voor nieuwe beklimmingen.

1715, office d´haute montagne, Chamonix. Bladerend door de mappen in het gidsenburo selecteer ik wat granietbeklimmingen die ik de komende weekenden wil gaan doen, en laat ervan kopietjes draaien. Ik kijk op m'n horloge en zie dat ik me terug naar huis spoeden moet, want ik het met Manu afgesproken om tegen zessen bij de boulderblokken van Les Bossons te zijn. Mike komt ook, waarschijnlijk Seb. Leuk! Kan ik weer een gemakkelijke boulder proberen, die me op een of andere manier maar nooit lukt.

0100, Richemond, Chamonix. In de lobby is het uitgestorven. Het personeel is weg, de gasten reeds naar boven. Van het lezen in de franse en engelse klimboeken die ik uit de bibliotheek geleend heb krijg ik stilaan genoeg, en ik flip de computer aan. Het is fijn om op enkele keren in de week de tijd te kunnen nemen om projecten te overdenken, wat te schrijven aan artikelen of de grondbeginselen daarvan. In het dagelijkse leven laat ik me immers al te graag meesleuren door de onverzadigbare drang naar bergen en klimmeters. Morgen weer sportklimmen, overmorgen het graniet in. Moge er nooit een einde aan komen..

klimweer: uitstekend. Met de dag toenemende kans op warmteonweer in de namiddag.

welkom op dinsdag 29 juni