0900, Portree, Isle of Skye. Dag vijf in Schotland. Nogal een stijfjes begin van de dag zo: wakker worden in een suf portaal, in een duf plaatsje. Het miezert wat en de windvlagen zijn koud. Ik ben op het eiland Skye, en de Atlantische oceaan ligt naast de deur. Het is te merken. Liftend in de richting van een geplande wandeling duurt het verdomd lang voordat ik wordt opgepikt; ik begin ijskoud te worden. Ik ben blij eindelijk bij iemand in de auto te kunnen stappen en weer wat op te warmen.

1300, Glenbrittle, Isle of Skye. Na een paar uur struinen door een glooiend landschap hoop ik ergens een warme beloning te kunnen gaan drinken. Het doel is een soort van baai, waar volgens de kaart wat huisjes en een camping staan. Dus ook een café! Dus niet.. Glenbrittle is werkelijk waar niets. Helemaal niets. Als je er van houdt is dat natuurlijk prima, maar het straffe windje dat bijna door m'n gore-tex heen prikt maakt dat ik binnen een minuut alweer reisplannen aan het maken ben. Waarheen?

Drie rond dolende stellen van middelbare leeftijd geven het antwoord: Ik kan met ze meerijden tot aan de grote, doorgaande weg. Daar zie ik dan wel weer. We proppen ons allemaal in 1 multivan, en gedurende de rit merken de Britten op dat ik gewoon met hun mee moet gaan. Zij tracteren de lunch. Prima plan, denk ik dan, en we ploffen een half uurtje later neer op de banken van een gezellige Inn in de buurt van de Talisker Whisky destillerij. Daar gaan zij pimpelen, kan ik weer doorliften. Waarheen?

1700, centrum, Kyle of Lochalsh. Shit, het VVV is al een uur dicht. Net nu ik hier informeren wilde naar Bothy's (hutjes in de heuvels) in de buurt. Liften loopt nog steeds moeizaam, en een blik op de kaart laat weinig geschikte alternatieven zien. Rechts van me blinkt de spoorrails en een gereed staande trein. Een fractie van een seconde, een blik op de kaart, en ik spurt in de richting van het station: het is de beste gok van de dag.

2000. Geen idee waar ik m'n bivakzak nu neer leg, maar de setting is verbluffend. Ik heb zojuist de trein een stukje genomen, de schitterende kustlijn volgend. Nu, ietwat landinwaarts, ben ik uitgestapt. Ik heb een uur of wat gelopen en ben ik op zoek naar een stukje niet al te doorweekt gras om m'n bivakzak uit te rollen. Lachen. Het is donker, maar de maan verlicht het landschap. Ik verheug me nu al op de ochtend. Dat kan niet anders dan een hele mooie worden.

klimweer: wisselvallig weer met milde temperaturen.

welkom op maandag 25 oktober