0830, thuis, Chamonix. Terug van nachtwerk stap ik m'n huis binnen, de douche onder, trap m'n schoenen uit en bedenk me dat het andersom had gemoeten. Pech, ik ga knock-out voor een paar uurtjes rust.

1500, thuis, Chamonix. Terwijl de koffie pruttelt kijk ik verwonderd naar buiten: wat een geweldig weer! Het is de eerste keer dit jaar dat het weerbericht de plank mis slaat naar de postieve kant. Nou ja, beter. De condities bovenin zijn voor de rotsroutes al belabberd genoeg, en nog meer sneeuw kan wat dat betreft beter even niet vallen. Hoewel, voor de bergen in z'n algemeenheid is het best goed om eens een kwakkelzomer te hebben. Dan hebben we deze winter tenminste meer kans op normale ijsklimcondities. Elk voordeel...

Pa en ma zijn in het dal, en komen uiteraard na hun wandeling even bij me langs voor een kop koffie. Trainen komt er dus niet van, maar schuldig voel ik me er niet over. Op een of andere manier blijf ik nog restverschijnselen van m'n lichte griepje houden, dus fysieke rust is geen overbodige luxe wat dat betreft. Alleen mentaal begin ik wel wat af te zwakken; gebrek aan lactaat en endomorfine in het bloed denk ik. Wellicht ook het besef dat ik nog steeds zo verdomd weinig gezellige vrienden hier in Chamonix heb waar je een avondje bij op de bank kan hangen. Didier bijvoorbeeld, is daarmee een groot gemis.

klimweer: de Noorse weergod Donor feest verder, maar vanaf vrijdag kunnen we weer het massief in voor eenvoudige toeren. let op lawinegevaar!!

welkom op woensdag 25 augustus