0900, Bothy shelter, Loch Lomond. Dag drie in Schotland. Op het programma staat om door te lopen naar de weg, wat te gaan liften en om dan weer een stuk af te snijden te voet, tot aan een soort overnachtingsplek. Ik ga dus maar snel op pad, want de Bothy was dermate donker dat ik al weer een mooie zonsopgang heb gemist. De weg is een uurtje hobbelen verderop.

1100, station, Crianlarich. Kijk, dit is nou vakantie à la carte blanche. De man die mij een lift gaf, een Britse leraar Duits, is zelf ook op doorreis en van plan om ergens een pit-stop te gaan maken voor een Engels ontbijt. Eigenlijk heb ik nog geen fatsoenlijk ontbijt gehad, dus waarom hem niet vergezellen? Smikkelend aan de worstjes, bonen en toast laten we ons de bijbehorend kop koffie en verhalen goed smaken. Vervolgens stappen we zijn camperbusje weer in en zet hij me af, zo'n 20 kilometer verderop.

1400, middle of nowhere, Inveroron. Na een paar uur hobbelen over de brede paden van de West Highland way, begint m'n achillespees toch redelijk te zeuren. Tsja, bij gebrek aan wandelschoenen passeer ik hier km-paaltje 55 al op stijgijzervaste kloffen; niet echt geniaal natuurlijk. Ik besluit uit voorzorg daarom wat meer pit-stops in te lassen. Ik heb geen haast..

2000, Kingshouse, Kingshouse. In de vallei van Glencoe ben ik toch aangekomen op de 'geplande' overnachtingsplek. Ik heb geen tent om op te zetten, slechts een bivakzak om uit te rollen. Ik laat de boel daarom lekker in de rugzak zitten en stap het café eens binnen om een paar uur te gaan lezen. Iets verderop zitten wat andere toeristen, maar aan alles is te merken dat ook hier het hoogseizoen voorbij is. Des te beter, want dan kan ik tenminste ongemerkt m'n stinksokken losjes uit m'n schoenen halen.

En morgen? Geen idee. Who cares?

klimweer: wisselvallig weer met milde temperaturen.

welkom op zaterdag 23 oktober