0830, thuis, Chamonix. Wilou is al een kwartier te laat; ik ga hem eens bellen. ‘ Je staat thuis vast voor een kapotte slagboom van de parkeerplaats? Jeez, nou tsja, ik wacht wel.’ Balen. Ik heb zelf nog even geen vervoer, en ik heb geen zin om nu al kostbare tijd te verliezen in de ochtend. Er staat een wand van 250 meter op het programma, en met Wilou als derde klimmer zal het al lang genoeg gaan duren. Pa en ma komen vandaag aan in het dal, en het is natuurlijk wel attent als ik ze verwelkomen kan. Nou, bidden voor een beetje mazzel dan maar.

1200, Les Vuardes, Cluses. In Sallanches hebben we Manu opgepikt en zijn doorgereden naar een plateau hoog boven Cluses. Het was er even zoeken, maar na het ontwaren van kleine en nauwelijks belopen sluippaadjes zijn we via een abseil piste toch onderaan de wandvoet gekomen. Omhoog gaan we weer, nu echt sportklimmend dan, in de route Vertige de l’ Oubli, 250m 6c+ E2. Voor Manu en mij herbergt het beestje niet al te veel problemen, want het meerendeel van de lengtes zijn gewaardeerd op 6b+. Het hangt nu ietsje over en de standplaatsen zijn heerlijk, zo hangend aan de wand: plain gaz. Wilou moet echt zijn best zijn beste beentje voor zetten, maar hij doet het prima. Ik moet toegeven dat het terrein super technisch en fijn klimmen verlangt; de lengtes zijn zeker geen inkoppertjes.

1700, plateau Vuardes, Cluses. Leuk wel, de route. Ietwat te veel priegel klimwerk naar mijn smaak, vooral de bovenste helft van de wand. Manu vond dat daarintegen klasse en Wilou is domweg te kapot om er wat van te vinden.. Het is al laat, en ik begin nu onrustig te worden. Het zal immers nog wel een poos duren voordat ik vanaf hier terug in Chamonix ben. Als Wilou dan vervolgens langzamer dan een wandelaar het gravelpad naar beneden rijdt begin ik tenen krommend de achterbank van de auto op te vreten. We zetten Manu weer af, moeten nog even de vriendin van Wilou ergens ophalen en hij twijfelt of hij daarna nog boodschappen moet gaan doen. ‘Alles prima’, knal ik er tenslotte uit, ‘als je mij daarvoor maar bij m’n huis neerdropt’. Oef, het leek vandaag wel de nationale tijdrekdag…

klimweer: geen weer om te klimmen, anders dan in de hal. Wellicht zijn van het weekend eenvoudige alpiene tochten te doen.

welkom op maandag 23 augustus