1000, route nationale, Chamonix. Het is nog steeds takkeweer. Ik vind het allemaal best, aangezien dit me het minder doet verleiden om weer omhoog te gaan, te gaan klimmen. Een dagje of twee zonder lichamelijke inspanning zal me goed doen om de naweeen van een lichte griep volledig de kop in te drukken. Vandaar dat ik nu in de auto zit en het dal uit suis, in de richting van het meer van Geneve. M’n pa en ma zijn daar bij vrienden op bezoek, en het lijkt me handig om even van omgeving te veranderen.

1200, port Ripaille, Thonon-les-Bains. Een goed idee, zo blijkt. Volledig weg van de bergen, zittend op m’n lui kont in een tuinstoel, rest er me hier niets anders dan koffie leuten en gebak eten dat voor m’n neus wordt neergezet. Leven als een god in Frankrijk, zo luidde de bekende reclame slogan niet? Vandaag is het even waar. Olympische spelen op de televisie, een tochtje op de boot door de haventjes. Een dagje kabbelt stilletjes voorbij.

0000, thuis, Chamonix. De Aiguilles zijn nog steeds totaal wit gepleisterd, hetgeen moeilijke tochten in rots totaal kansloos maakt. Het weer is wel al flink opgeklaard, en in een sms-concert met Manu hebben we vanavond besloten om morgen het mooie weer te benutten in een sportklimgebied. Eigenlijk wel prima, want we hebben beiden een paar kwakkelweken achter de rug, en nauwelijks fatsoenlijk geklommen. Het is dus weer eens tijd om te gaan opbouwen naar een nieuwe mooie piek, ergens in oktober of zo. Eens kijken of we dan wat harde routes kunnen kraken in Balme of Ceuse.

klimweer: rotsklimmen is af te raden vanwege de nieuwe sneeuwval. Sportklimmen of eenvoudige alpiene toeren maken dan.

welkom op zaterdag 21 augustus