0800, Guillaume & Sara's, Chamonix. Zoals verwacht zijn Guillaume en zijn broer nog niet klaar met het inpakken van de spullen. Daarbij verraad hun houding meer: hun motivatiepeil is onder nul. Toegegeven, de geplande lange aanloop naar het bivak Eccles, twee en een half duizend hoogtemeters omhoog, is een hele klus. Te veel voor sommige mensen, zo blijkt. Manu en ik kijken elkaar vragend aan wat nu te doen. De geplande tocht, Innominata, had voor mij alleen als waarde het met een leuke groep te doen. Nu dat weg valt pas ik voor de trip. Dan rest de vraag, wat dan wel?

Manu is absoluut voor de klassieker Grepon-Mer de Glace. Ik vind dat te gemakkelijk, én te kort, en geef hem twee andere opties in Wallis. Manu past voor de lange aanlopen, en stelt zich daarmee op in het klassieke stramien van de moderne Chamoniard. Kort samengevat: Als het een route is die onbekend is, of geen boorhaken op de standplaatsen heeft, of verder lopen is dan 1 uur van een kabelbaan: laat dan maar zitten. Echte alpinisten hè, die Fransen?

1500, balcon Mer de Glace, Chamonix. Ik merk dat ik behoorlijk stil ben, op weg naar de réfuge Envers des Aiguilles. Vind je het gek? Het is een aanloop van niks, en toch is dat het enige wat we op deze prachtig zonnige zaterdag doen. Hadden we dat gisteravond gedaan, hadden we vandaag op z'n minst nog een prima route in het graniet kunnen tackelen. Manu praat alweer honderduit over de komende weken waarin hij graag weer veel wil gaan sportklimmen. Met dit prachtweer? Denk ik bij mezelf. Zonde, sportklimmen doe ik in principe alleen op dagen die het niet toelaten om de bergen in te gaan. Oef. Ik ben blij dus morgen nog een dagje in de bergen mee te kunnen pikken...

klimweer: stabiel weer, geschikt voor alpiene toeren. Het is wel behoorlijk fris, en rotsroutes moeten hun sneeuw nog even kwijtraken. Elke dag warmer.

welkom op zaterdag 18 september