1400, thuis, Chamonix. Het is niet echt spannend deze week. Ik schrijf mezelf nog 3 extra dagen totale rust voor alvorens weer tot klim actie over te gaan. Als klimmen je ultime passie is, dan kun je lichamelijke gebreken uiteraard missen als kiespijn. Een griepje, een vingerblessure, of erger, een gebroken ledemaat; allemaal hele reële zaken die vroeg of laat een keer je leven voor een korte periode verzieken. Het beschikken over een tweede lijn, een ander leven dat altijd op de achtergrond meedraait, is dan ook onontbeerlijk. Vandaar ook dat je in de registers van de Kamer van Koophandel, naast de naam Frankenmolen niet alleen voordrachten ziet staan, maar ook vertalingen.

1700, thuis, Chamonix. Het is alweer even geleden dat ik m'n laatste opdracht heb afgewerkt, en ik klim vandaag dus weer in de pen om wat agentschappen aan te schrijven. Op de valreep wil ik nog even naar het centrum om een cdtje op de post te gooien, maar krijg de auto niet van zijn plaats. Het wiel links achter lijkt volledig geblokkeerd. Pardon? Kruipolie en mokerslagen ten spijt, m'n remvoering lijkt zich aardig te hebben vastgevreten. De ANWB bellen dan maar. Zo gaat dat: wil je pech onderweg voorkomen door het inruilen van je 19 jaar oude brikkie, wordt je nieuwe auto in z'n eerste week al op de sleepwagen getakeld. Murphy had wederom gelijk...

klimweer: erg wisselvallig. Prima condities voor graten. Let op, de kabelbaan naar de Aiguille du Midi ligt wederom 6 weken op z'n gat.

welkom op woensdag 18 augustus