0900, parking des Thermes, Le Fayet. Ik wacht hier op Manu, die me gisteren voorstelde om wat te gaan skiën vandaag. Niets doen leek me niet zo'n fantastische optie, ijsklimmen ook niet echt. Wat gaan skiën was een prima plan. Omdat de GrandMontets vandaag gesloten is vanwege het neerstorten van een helicopter eerder deze week gaan we eens heel ergens anders naar toe: Les Contamines.

1200, telephérique Signal, Les Contamines. Zittend in het kabelbaantje slurpen we aan de hete thee uit de meegebrachte thermoskan. Manu doet zich te goed aan hollandse biscuitjes van de Aldi. Buiten zien we zo goed als niets; de hele ochtend skiën we al in de sneeuwbuien. Toch maakt dat niet uit; we zijn lekker bezig, en ik kan m'n gedachten iewat verzetten. De luttele meters zicht vergen uiterste concentratie om niet te struikelen over spontane poedersneeuwbulten of uit het niets op doemende paaltjes. Zo crossen we hele ski-gebied door en beperken ons tot de lagere gedeelten waar we wat meer zicht en bijbehorend ski-plezier hebben.

1700, Manu's, Sallanches. Uitgeblust na een dagje ploeteren in de sneeuw werken we een bord pasta naar binnen. Op zich kunnen we nog wel even naar de klimhal gaan. Ja vooruit, laten we de maximaalkracht niet vergooien. Een half uur later lopen we in de verwarmde klimhal bij de ENSA rond en beginnen aan wat boulderproblemen. Pff, wat een gevecht met de zwaartekracht zeg. Het lijkt erop dat een dag skiën en een avond boulderen niet echt een supercombi zijn. We laten het voor wat het is en helpen Sarah nog bij wat boulderproblemen. Tegen tienen loop ik naar huis terug en trek ik een biertje open. Morgen toch maar wat gaan klimmen dan. Morgen naar Cogne.

Het klimweer: Harde sneeuwval, gecombineerd met veel wind lijdt tot aanzienlijk lawinegevaar in het gehele massief. Veilig op de pistes blijven skiën dus, of beschutte watervallen opzoeken in het minder met sneeuw bedeelde Italië.

welkom op zaterdag 17 januari