1430, Les Suets, Taninges. We warmen op in de gemakkelijkste route die voorhanden is, een 6c, en ik merk al binnen twee meter dat het niet zo loopt als gepland. Geen idee wat ik heb, maar ondanks de frisse buitenlucht zweet ik als een otter, klim ik als een flapdrol. Ik zit duidelijk totaal niet `in de route´, en vraag me af waar ik mee bezig ben. Guillaume en Manu kennen de route al wel, en toppen hem met weinig problemen. Ik nog een keer dan. En welja, nu met twee vingers in de neus. Hoe het toch kan, zo´n verschil.

1900, Les Suets, Taninges. Fantastisch, dit soort klimdagen. Een meter achter ons spetteren de druppels al weer in de rondte, en in de beschutting van de wand toppen wij ongestoord de ene na de andere 7b. Het lijkt erop dat we weer vorm aan het opbouwen zijn, op naar het realiseren van 7c´s en 8a´s in het najaar. Hoewel, als ik een laatste route, een 7b+, instap kom ik mooi van een koude kermis thuis. Het beestje is zodanig venijnig, ik zal eerder 8a´s toppen dan deze jongen, denk ik bij mezelf. Who cares, ik moet er toch vandoor. De rammelende buik roept, evenals het nachtwerk. Manu en Guillaume laat ik achter met de route. Mogen zij nog even doorstoeien.