0815, International Scoutcentre, Kandersteg. Met m´n schoenen banjer ik door de vers gevallen sneeuw naar een apart gebouwtje toe waar zich een aantal keukens bevinden. In één van de keukens is de verwarming al aan, en haalt Wouter net een ketel water van het fornuis om ons bij het ontbijt van een kopje goed smakende oploskoffie te voorzien. Heerlijk, z´on begin van de dag. Eens kijken of het klimmen dan ook zo goed gaat.

1010, Griesalm, Kiental. We banjeren hier ook weer door de sneeuw, maar nu weg van de gebezemde parkeerplaats. Om niet te diep weg te zakken hebben we sneeuwschoenen onder gesnoerd, en met veel lol ploeg ik zo een dik spoor door het open bos. We komen na een kwartiertje dichter bij ons doel voor vandaag: een waterval die iets hogerop de helling ligt. Het zien ervan wappert ons enthousiasme flink aan, de omhoog te ploeteren sneeuwhelling er onder zwakt het daarentegen weer een beetje af..

1115, Gwindlimorä, Kiental. Het bijzondere aan deze waterval is, dat hij de grond nooit raakt. Dat wordt drytoolen dus, om bij de eerste standplaats te komen. Gelukkig heeft een klimmaatje deze route vorig jaar van boorhaken voorzien. Daardoor hoeven we niet te vrezen om eventueel op de grond te vallen, dus kunnen we eens rustig opwarmen en tegelijkertijd de passen uitwerken. Ik probeer een paar passen, dan probeert Wouter ze ook. Om en om klimmen we de route zo steeds verder in totdat we allebei goed opgewarmd zijn. Jaja, dat gaat vandaag wel gebeuren. Vandaag top ik zeker de crux-lengte van Gwindlimorä, M9-/Wi6 110m.

1500, Gwindlimorä, Kiental. Nu ik alle passen ken maak ik me op voor een eerste echte poging. Uiteraard gaat het klippen van een setje weer twee keer volledig mis, en veel verzuurder dan ik zou willen swing ik m´n eerste bijl een spleet in, die ik daarbij gebruiken kan als rustpositie. Oef, lekker begin zo.. Nu concentreren op de passen die nog komen gaan. Ik schud nog even het melkzuur uit de onderarmen, en ga dan weer van start met een serie bijlpuntverklemmingen en hookings aan kleine randjes. Voor ik het weet klip ik al de ketting van het relais. Binnen!

1730, Gwindlimorä, Kiental. Enkele pogingen later heeft ook Wouter de lengte weten te toppen. Ik heb hem ondertussen nog een keer soepeltjes gedaan voor op de foto, en baal nu een beetje dat we hier zo laat in het seizoen zitten. Er staan immers nog twee loodrechte ijslengtes boven ons eerste relais, ijs dat met de dag onbetrouwbaarder aan het worden is. Ik wil er m´n leven er nu in elk geval niet aan wagen. Dat betekent wel dat ik de andere twee lengtes volgend jaar dus pas kan klimmen. Nou ja, dan heb ik een verdomd mooie route in het vooruitzicht, en dat heeft ook wel wat.

Morgen dan nog maar een goed geconserveerde Wi6 gaan doen. Nog even genieten van mogelijk de laatste ijsklimmeters van het seizoen!

klimweer: zonnig en mild. Toerskitochten of ijscouloirs in het massief.

welkom op zaterdag 13 maart