0840, La Flégère, Praz de Chamonix. Tourskien in Chamonix, dat kan zonder kabelbaan natuurlijk niet! Nou ja, eigenlijk wel, maar toevallig begint een leuke variant om de Mont Buet te beklimmen wel met het nemen van 1300 hoogtemeters per kabelbaan. Geen punt, want los daarvan staan er nog zeker 1400 meters meer op het programma om zelf omhoog te vellen. Dus, dat zweten zal vandaag zeker lukken dan. Want hoewel Wouter en ik hier nu nog staan te blauwbekken op het opstap platform, zien we dat de zon er boven al een echte voorjaarsdag van maakt.

1130, brèche d'Aigulle de Bérard, Chamonix. Vlak boven ons is een winderige brèche op de graat, vanaf waar we zometeen aan de andere kant een leuk klein afdalinkje kunnen maken, de flank van de Mont Buet in. Eerst maar een bruine boterham met een kopje thee dan. Vanochtend hebben we immers al aardig mogen werken. Niet zozeer de klim omhoog vanuit de skilift, dan wel de klim om daarna tot hier te komen. Nee, het was de afdaling tussen die twee klimmen in, over een ongehoord hard opgevroren ijshelling waar ik de wobbelbenen van heb gekregen. Zonovergoten zuidhellingen; voor toerskien een bron van ellende.

Aan de andere kant wacht ons dus een leuk hellinkje naar beneden, met nog voldoende poedersneeuw dat door de zon nog niet is ingeklonken. We dalen niet te veraf, maar houden ietwat hoogte door flink naar links uit te traverseren, en missen daardoor helaas nog enkele honderden meters goede sneeuw. Maar ja, hallo, we moeten vanaf hier sowieso nog 900 meters omhoog vellen. Liever dan niet er nog een paar honderd erbij.. Nu hebben we dan de ´normaal´ route van de Buet weer teruggevonden, en daarmee helaas ook de vele andere toerskiers die we vanochtend zo heerlijk misten.

1500, Mont Buet, Buet. Oef! Wat een wind staat hier bovenop. Zonder een seconde na te denken maken Wouter en ik ons klaar voor de afdaling. Het is natuurlijk leuk om op de top een slok uit de thermoskannen te drinken, maar dat stellen we even uit. Laten we beneden eens op zoek gaan naar een zonnig en luw stekkie.

Restte ons daarna nog het vlakke dal uit te skiën, terug tot waar het pal tegenover het treinstation op houdt. Vorig jaar was het afdalen over zo´n klein hobbelpaatje nog een volledig fiasco, dit jaar is het warempel erg lollig! Het is een soort achtbaan voor op de ski´s. Alleen hopen dat ik geen tegenligger heb, want zoveel controle heb ik nou ook weer niet..

klimweer: De dagen warmen langzaam op. Is dit het naderend einde van de winter? Skiën, waterval- of mixed klimmen.

welkom op vrijdag 11 maart