1200, thuis, Chamonix. Terwijl ik met de staafmixer een stapel fruit tot drinkontbijt aan het pureren ben, komt Wouter weer binnen. Vanochtend heeft hij me even laten tukken, en is hij zijn proefstuk in een café wat gaan corrigeren. Nu dan, aangemoedigd door mijn verrukkelijk uitziende vitamineshot, werpt hij zich ook met de staafmixer in de strijd.

1330, Dessous Choc, Chatelard. Naast de ingang van de tunnel, werken Wouter en ik ons ietwat onhandig omhoog, de lawinegallerij op. En nu staan we daar dan, oog in oog met de waterval waar ik al 5 jaar naar uit kijk om te beklimmen. Of ik was nooit in de buurt, óf hij was nooit in conditie. Vandaag staat ie daarentegen te staan als nooit te voren. Vandaag dan eindelijk Dessous Choc, 60m Wi6 E3.

1500, Dessous, Choc, Chatelard. Een beetje onhandig wel, want opwarmen is er niet bij. Ik moet gelijk uit een kleine, vlakke lengte het loodrechte en wild gevormde ijs in. Gelukkig is het ijs zodanig wild gevormd, dat er zich allerlei mogelijkheden voordoen om tijdens de eerste 15 meter een voet goed weg te zetten of een schouder achter een stuk ijs te drukken. Langzaam worden vooral m'n handen warmer, en daarmee neemt de controle over de bijlen toe. Nu wordt het echt leuk...

Na een eerste sectie ben ik langzaam letterlijk de waterval in geklommen! Ik ben opgeslokt door ijs links en achter me. M'n voeten spreidend om minder vermoeiend te klimmen, kan ik nu naar rechts traverseren. Een goede boor in compact ijs borgt de passage, en ik kan de overstap maken op een andere pegel rechts om de waterval weer uit te komen. Waanzinnig! Vanaf nu wordt het terrein gemakkelijker, en de warme gloed van geluk vervult m'n hele lichaam: Wat ben ik toch een mazzelaar dat ik deze wereld van ijs heb mogen beklimmen.

1800, thuis, Chamonix. Ah, trainen zit er niet meer in vanavond. Nou ja, morgen dan weer. Nu eerst douchen, een hapje eten, en een nachtje doorwerken.

klimweer: Lekker koud weer, met af en toe een sneeuwbui. Skiën, waterval- of mixed klimmen.

welkom op woensdag 9 maart