0930, thuis, Chamonix. Brice belt aan en ik pak m'n spullen; we gaan vandaag sportklimmen. Gisteravond hebben we beiden nog wat geboulderd bij de EMHM en gemerkt hoe zeer de hitte nu al in het dal blijft hangen. Om vandaag niet weg te branden in de zon gaan we dus op zoek naar de schaduw, en het liefst gecombineerd met een licht briesje. Dat zullen we zeker vinden in Le Cruz, op een uurtje rijden van Chamonix. Enige nadeel is wel dat de routes hier nagenoeg vertikaal zijn. Al eens een vertikale 8a geprobeerd? Snoeihard en leip technisch klimwerk. We zullen zien.

1200, Le Cruz, Pouilly. Pfoe, het is een zware dag vandaag. Brice en ik warmen ons op, en hebben al een zware dobber aan een 6b+. De 7a die ik vervolgens in stap laat me alles uit de kast trekken. Er zitten in deze wand noch treden, noch grepen. Alleen door daadwerkelijk te klimmen kom je hoger. Maar toch, in de sleutelpassage zit een flinke ondergreep. Ik zie hem over het hoofd, en hoe prachtig ook de passage probeer te tackelen zonder die greep, een voetje zipt weg en ik tuimel naar beneden. Verdorie, daar gaat de on-sight poging.

7b dan. Net zo'n feest; mooie bewegingen, alles op plaatsing. Twee maal moet ik wat zoeken in de route, dan daal ik af om alles aan elkaar te klimmen. Eens kijken of de voetjes willen blijven staan nu.. Nee! Wederom verkozen in de sleutelpas de voetjes het luchtruim, en ging de rest van m'n lijf er overeenkomstig weer achteraan. Verdorie, wat is dit nu!

1700, Le Cruz, Pouilly. 8a dan. Nu moet er in de eerste poging met het touw gewerkt worden om grepen te ontdekken en om rust te nemen. Damn, maar dit is geen gein! Veel te technisch, en ik lijk m'n vingers zowat uit elkaar te trekken in de verre passen. Ik daal af en laat de route voor wat het is: niet mijn ding, niet mijn lol. Kom, we nemen de avond rust en gaan morgen weer de rotsen in.

klimweer: Vol op zon. Nog even blijven sportklimmen in de schaduw, of eenvoudige alpiene toeren. Pas op voor namiddagsonweer

welkom op dinsdag 8 juni