frankenmolen.com > news > 07-mar-2005

0800, Mustard's, Kandersteg. Het uitvallen van de verwarming draagt bij aan het bizarre plaatje van twee in donsjacks gehulde klimmers, in een anders toch zo normale keuken. Het is alweer de derde klimdag die aanbreekt, en nog geheel tevreden over het verloop van de vorige dag, maken we onszelf alweer klaar om te vertrekken.

1045, Ueschinen, Kandersteg. Met het neerzetten van de klimrugzak onderaan de route, merk ik dat m'n geblesserde duim de afgelopen twee dagen stiekum toch hard heeft moeten werken. Hoewel ik vandaag graag een andere route Klara Winter (M8+) in zou stappen, denk ik dat ik het er bij laat zitten. Wat fotootjes schieten in NoTowers (M10+) dan, vooruit. De zwaarste mixedroute ooit door een Nederlander beklommen mag wel een beetje aan de grote klok worden gehangen.

1200, Ueschinen, Kandersteg. Wouter is na het opwarmen weer aan het uitwerken van de route begonnen, maar blijft moeite houden met de pas ná de sleutelpassage. Toch wat afgemat door de twee vorige dagen, zo denkt hij. Ik hang op mijn beurt ook weer af en toe in de route, rustend in een setje, of heftig verzurend aan de bijlen als het nemen van een foto te lang duurt. Gedachten vloeien weer terug naar gisteren. Wat een te gekke poging deed ik toen aan het einde van de klimdag.

Ik was al bij het kleine stuk ijs dat soms de tweede, grote toren voor moet stellen. De onderarmen waren al flink verzuurd, net als in de vorige poging. Wat was het frustrerend om te beseffen dat hier normalerwijze een flinke rustpositie zit! In een flits vond ik dan toch wat, iets dat me bij het uitwerken nog niet was opgevallen: het verklemmen van een voet, het hopen dat 1mm puntje staal genoeg wrijving oplevert om het geheel niet te laten wegslippen. Mijzelf incluis.. En dat was de doorbraak. Iets verser, iets minder aangeslagen kwam ik zo bij de passage voor het ijsgordijn. Wederom door gebrek aan ijs een verre, hele verre pas, zonder de hulp van de heelspurs of dergelijke. Maar ik had 'm, ik had 'm. Ik heb geen moment te lang aan de brakke plaatsing gehangen, en ben gelijk overgestapt het ijs in, op naar de topketting. Uiteraard vergeten om dat traject al een beetje voor te hakken.. het maakte de victoire alleen maar voller!

1500, Mustard's, Kandersteg. We zijn iets vroeger terug dan gebruikelijk. We vinden het allebei wel mooi voor vandaag. Bovendien, ik moet terug naar Cham, het nachtwerk roept. "Volgend weekend weer Ueschinen?" vraagt Mustard. "Nee, Kiental eerder. Is 'makkelijker' maar drie keer zo avontuurlijk." Laten we hopen dat de duim er dan klaar voor is!

klimweer: Lekker koud weer, met af en toe een sneeuwbui. Skiën, waterval- of mixed klimmen.

welkom op maandag 7 maart

op naar de laatste zware pas in NoTowers