0730, réfuge Charpoua, Chamonix. Manu maakt zich ietwat zorgen over zijn eerste werkdag vandaag. We zitten immers nog steeds boven bij de hut, en wachten nu min of meer met afdalen totdat het treinstation beneden, van de Montenvers, zijn eerste treintjes naar boven stuurt. Gisteren zat de afdaling in de flanken van de Grand Dru nogal flink tegen, hetgeen maakte dat we zo laat bij de hut terug keerde van onze tocht. Klem rakende touwen tijdens het abseilen, touwspagetti’s en zoekwerk naar de schaarse hoeveelheid abseilpunten maakten er een flinke klus van. Nou ja, we slobberen nu een ontbijtje naar binnen en gaan er eens vandoor, op naar de treintjes beneden in het dal.

1030, thuis, Chamonix. Fijn dat het nog redelijk vroeg op de dag is, dan kan er nog van alles ondernomen worden. Na een schrobbeurt onder de douche is het dan tijd voor een bak koffie en het opruimen van m’n materiaal. Zo, het koffieapparaat stoomt al. Prompt wordt er gebeld, en het is onverwachts dat Brice aan de deur staat. Omdat hij, evenals ik, vandaag niet veel om handen heeft besluiten we een last-minute beklimming te doen, en niemendalletje hier in de omgeving. Brice gaat er dan weer vandoor, en we spreken af om een route uit te proberen die door vriendjes recent van wat boorhaken is voorzien.

1700, Col du Montets, Argentière. Oef! Wat een route. Niet dat we er veel van hadden verwacht, maar zo weinig… Een boel engagement voor weinig technische moeilijkheden, uitklimmen over lichen mos en een laatste lengte over een wand welke textuur hier lokaal wordt geclassificeerd als space. Un vrai bouze, merde dus. Ach ja, weten we dat ook weer. In elk geval waren we een middagje toe aan zon, rots en ja, ietwat mos. We kunnen er wel om grinniken.

klimweer: zonnige stabiele dagen, met toenemende kans op onweer. Grijp je kans dus snel voor het maken van langere toeren.

welkom op 6 september