1000, Au Vieux Campeur, Sallanches. De ogen van Manu gaan open. ‘Maar dan moeten we dus ook de brander en de slaapzak meenemen?’ ‘Duhh’ antwoord ik hem geïrriteerd. ‘Bergen klim je niet elke dag met kabelbanen en berghutten.’ Jeminee, denk ik bij mezelf, en met dit soort gasten moet ik het hier in Cham dan weer doen. Al twee dagen heb ik niet geklommen, en nu lijken we met dit onnozele gesprek in de bergsportzaak weer een halve dag weg te gooien. Uiteindelijk wordt de beslissing gemaakt: we doen een andere route, en spreken voor 1500 af bij de Montenvers trein te Chamonix. Fijn, het geneuzel kost zo inderdaad ook nog de zaterdag.

1530, Montenvers, Chamonix. We stappen de trein uit, en maken ons op voor de aanloop naar de Charpoua hut op 2642m. Het is lekker warm, niet te drukkend, en een therrmoshirtje is ruim voldoende om op deze hoogte mee rond te lopen. Via stalen ladders dalen we af tot aan de gletscher, steken deze over, en beginnen daar weer met het omhoog klimmen langs andere ladders. Van buiten ben ik zoals altijd goed geluimd, en beur ik Manu een beetje op die vandaag 80 kilo in zijn rugzak lijkt te hebben zitten. Maar met de afgelopen dagen achter de rug valt het niet mee om positief te blijven denken. In m´n achterhoofd maalt de onbeantwoorde vraag naar goede trainingsmaatjes door.

1900, réfuge Charpoua, Chamonix. De huttenwaard is al sinds een paar dagen naar beneden, dus prompt is de hut vol met klimmers die de mogelijkheid benutten om gratis te overnachten. Met 17 personen is het hutje overvol, en een ouderwetse afkeer jegens hutten komt weer boven drijven. Al wat je aan moois mist als je een bivak in de open lucht verruilt voor een stinkend zweetlokaal; de Fransoosjes hebben het er schijnbaar graag voor over. Ik zit buiten op het stoepje en geniet met twee anderen van de langzaam weg zakkende zon. De Flammes des Pierres lichten nog even op. Tof dat de nazomer eindelijk stabiel weer met zich mee brengt. Hopelijk brengt het me er toe om routes te doen die langer zijn dan een dagje weg, die me meer in de bergen opnemen, minder het gevoel geven routes te consumeren. Ja, echt bergen beklimmen, daar kijk ik naar uit.

klimweer: zonnige stabiele dagen, met toenemende kans op onweer. Grijp je kans dus snel voor het maken van langere toeren.

welkom op zaterdag 4 september