0830, thuis, Chamonix. Ik wil m'n mail checken, maar er is weer een server-storing. Damn, waarom is techniek de laatste tijd zo verschrikkelijk aan het falen? Ik gooi het bijltje het raam uit, stap onder m'n dekbed en ben spoedig in de vredige wereld die slaap heet.

1200, thuis, Chamonix. Een belletje van Concorde; vertaalwerk. Ik wil gelijk een bevestiging de deur uit gooien via de mail, maar zoals hierboven al beschreven laat de server het afweten. Zucht. Met een back-up systeempje gaat alles okee, maar toch..

1400, Aiguille du Midi, Chamonix. Om voor het komende weekend potentiële routes te spotten ga ik vanmiddag een rondje Vallée Blanche doen. De lift neemt me 2,8 km mee naar boven, en spuugt me er op 3846m uit. Door de koude wandelgangen die zijn uitgehakt in de rots, lopen ik en wat andere skiërs richting de uitgang. Zou de ijsgrot er weer zijn? Ja! Gelukkig, de natuur is zich een beetje aan het herstellen van de hitte die zo grof heeft huisgehouden afgelopen zomer. Nu eens kijken hoe het met de beroemde ijscouloirs en noordwanden staat.

1600, train de Montenvers, Chamonix. Op mijn tocht naar beneden blijkt al gauw dat de condities van werkelijk waar alle ijsroutes uitermate marginaal zijn. De ski-route is daarintegen eens een keer uitmuntend, op die kleine passages met boekels na dan natuurlijk. In het bergtreintje dat me vervolgens terug naar Chamonix brengt overdenk ik de gevolgen voor m'n persoonlijke klim-planning voor deze winter. Het is weer eens duidelijk; de bergen laten zich niet plannen, slechts op hun mogelijkheden verkennen. Wellicht over een maandje beter, net als vorige winter. We zien wel.

klimweer: 's ochtends skiën, 's middags sportklimmen op een beschutte zuidwand. En duimen dat de watervallen het houden tot de volgende kou-periode..

welkom op woensdag 04 februari