0600, parkeerplaats Mc Donalds, Albertville. Wachtend op de parkeerplaats balen Manu en ik dat de McDo niet open is. We zijn vandaag al om 0430 opgestaan, en kunnen eigenlijk wel een kopje koffie gebruiken. We wachten op Remy, ook wel een evenbeeld van ActionMan genoemd. Hij moet uit Lyon komen en heeft de lengte van de rit blijkbaar wat onderschat. Voorlopig nog weinig action met deze man dus..

0730, grashellingen van Grenier, Aime. Bepakt met rugzakjes, toerski's en de toerskischoenen winnen we snel hoogte over de sneeuwvrije grashellingen boven de parkeerplaats van de auto. Het is fijn om te merken dat we op onze gympen nog vele honderden meters door kunnen stijgen. Dat schiet namelijk lekker op, en die snelheid hebben we nodig. Vandaag doen we namelijk een drie-daagse toerskitocht. Je leest het goed: vandaag.

0930, Pointe Bénite, Aime. Ongeloofelijk! 1200 hoogtemeters gemaakt, en nog steeds lopen we hier rond op onze gympen! De sneeuw waar we op lopen is ondanks de opgekomen zon nog steeds keihard aangevroren, en zelfs op de hellingen kunnen we prima 'op wrijving' doorstiefelen. Om nu via een col een ander dal in te gaan moeten dan toch eindelijk de toerskischoenen aan en de ski's onder. Gelukkig, hebben we ze niet voor niets meegenomen.

1130, réfuge de la Coire, Aime. Zo, afgedaald en doorgeveld tot aan de hut zit 'dag 1' er op. We doen een kleine snackpauze en vellen gelijk door naar een col hogerop, wéér een ander dal in. Het tempo ligt nog steeds hoog, en al rap kunnen we op de col de vellen onder de ski's vandaan trekken, de schoenen strak aansnoeren, en de nog immer goed aangevroren noordhelling in duiken.

1330, col du Bresson, Aime. Potverdikkies, zit 'dag 2' er ook al bijna weer op! gelukkig maar, want met al 2200 gewonnen hoogtemeters achter de kiezen begint ons tempo toch echt wat in te zakken. Er rest ons gelukkig nog maar 400 te gaan. Maar eerst een goede lunchpauze met volkoren brood, een goede franse worst..

1730, parking télépherique Grénier, Aime. Poe, na een krappe 10 uur zwoegen dan weer terug bij de auto. Vanaf onze lunchplek hadden we werkelijk een fantastische afdaling. De harde sneeuw nog door en door hard, met enkel een zacht geworden bovenlaag. Niets geen voorjaars-'croute'-ellende. Eindelijk eens een tour met een prachtig einde. Ondanks de vermoeide bovenbenen dus een vrolijk trio dat nog erg lang naar de auto moest teruglopen. Fijn om een toerskiseizoen zo af te sluiten!

klimweer: lekker zacht en heerlijk sportklimweer. Of nog wat goulottes klimmen bovenin het massief.

welkom op zaterdag 2 april